Volledig scherm
PREMIUM
Daan Daniels column © Fotopersburo van de Meulenhof bv

Elke club heeft ze, de supervrijwilligers: koester die Gerrie’s, Marthy’s en Pierres

columnWe stonden met een man of vijftien te wachten vorige week. Het hek was dicht en de grote vraag was: wie heeft een sleutel? Mijn zoontje opperde vervolgens om onder het hek door te klimmen, maar het gat wat hij gevonden had, daar paste mijn ‘na-de-vakantie-lichaam’ bij lange na niet doorheen. En dus was het wachten totdat iemand de poort van sportpark ’t Heereind in Beek en Donk open kwam doen.

De verbazing bij iedereen die voor de gesloten poort stond, was groot. Immers, normaal gesproken zijn om half zes alle deuren al open. Liggen de ballen al klaar in de zak. Staat het rek met hesjes in de gang. Pruttelt de koffie en worden we hartelijk verwelkomd. Nu niets dan een gesloten deur. Tot frustraties van enkelen. ‘Wie moeten we bellen?’ Als iets wat voor de meesten zo gewoon is ineens niet meer van een leien dakje gaat, raken mensen van de leg.