Raquel Schroyen (l) en Bianca Melis maakten tachtig kaarten met gehaakte sterren en hartjes voor de bewoners van woon-		      zorgcentrum Akert in Geldrop.
Volledig scherm
Raquel Schroyen (l) en Bianca Melis maakten tachtig kaarten met gehaakte sterren en hartjes voor de bewoners van woon- zorgcentrum Akert in Geldrop. © René Manders/DCI Media

Een (gehaakt) hartje onder de riem voor bewoners verzorgingshuis Akert in Geldrop

GELDROP - Raquel Schroyen en Bianca Melis sturen kaarten met gehaakte hartjes en sterren naar wie extra aandacht nodig heeft in coronatijd.

‘Ik had kramp in mijn hand van het haken”, vertelt Raquel Schroyen (23). ,,We hebben tachtig kaarten gemaakt voor verzorgingshuis Akert.” Bianca Melis (36) heeft de kaarten met de hand geschreven. ,,Dat ben ik niet meer gewend, schrijven”, zegt ze met een glimlach. ,,Mijn handschrift is er niet op verbeterd.”

Om te voorkomen dat ze via de kaarten het coronavirus zouden overdragen, hebben ze ze drie dagen laten liggen in een afgesloten zak. ,,We willen het niet op ons geweten hebben om het virus binnen te brengen in een verzorgingshuis.” Daarna hebben de twee de kaarten naar Akert gebracht. ,,In een sluis stond een schoenendoos waar we ze in konden doen”, zegt Raquel Schroyen. ,,Die hebben we helemaal vol gestopt.” Melis vult aan: ,,Een oude dame keek toe vanachter het glas. ‘Dat kan niet allemaal voor ons bedoeld zijn’, riep ze. Ze straalde toen ze hoorde dat er een kaart voor iedereen was.”

Boodschap

De kaarten werden uitgedeeld door de hulpverlening tijdens de koffieronde en de bewoners waren er erg blij mee. ,,Op iedere kaart hebben we iets anders geschreven”, zegt Melis. ,,Een verhaaltje met een boodschap zoals: ‘Mooie dingen zijn in je hart, ook al kun je ze niet zien’.”

Juist door de crisis zijn de dames erachter gekomen hoeveel een klein beetje aandacht betekent. ,,Een zoen, een knuffel, een omhelzing, een hand geven, het waren vanzelfsprekende dingen. Nu we ze missen, weten we pas hoe belangrijk die vanzelfsprekendheden waren. Ze geven energie.”

Met de kaarten proberen ze energie uit te delen, maar ze krijgen er ook energie van. ,,De dankbaarheid van de bewoners, de stralende ogen van de dame achter het glas van Akert, daardoor vinden we de missie geslaagd. Het zijn kleine dingen, maar heel bijzonder. Extra aandacht is belangrijk.”

Eenzame collega’s

De twee schrijven en versieren niet alleen kaarten voor verzorgingshuizen. ,,Ik stuur kaarten naar mijn collega’s, vrienden en kennissen”, aldus Melis. ,,Er is contact via de computer, maar dat is toch anders. De dames werken allebei bij Philips in de communicatiesector en verrichten hun werkzaamheden nu vanuit huis. ,,Sommige collega’s geven aan dat ze zich eenzaam voelen, zeker als ze alleen wonen.” De twee zien het als een soort verantwoordelijkheid om mensen in hun directe omgeving wat aandacht te geven. ,,Als iedereen dat doet, om zich heen kijken en bedenken wie er een kaartje nodig heeft, krijgen veel mensen extra aandacht.”

Schroyenen Melis zijn nog niet klaar met hun missie. ,,We proberen zoveel mogelijk verzorgingshuizen te voorzien van een kleinigheid. We gaan van dorp naar dorp.” Dat wordt nog een hele klus, maar ze zijn vastbesloten door te gaan. ,,In het begin is iedereen alert op elkaar, maar over een poosje zwakt dat waarschijnlijk af en dan willen we er nog zijn met onze versierde kaarten.”