Volledig scherm
Het culturele leven in Someren kent al decennialang enkele jaarlijkse uitschieters. Daartoe behoren zeker de openluchtspelen in natuurtheater De Donck en de Kennedymars op de eerste zondag in juli. Op de foto: start Kennedymars op het Wilhelminaplein in 1991. © Van de Meulenhof

Foto's uit de oude doos: Asten en Someren

FotoserieEen duik in het rijke fotoarchief van het Eindhovens Dagblad levert een reeks nieuwsfoto's in zwartwit op. Gewoon, om opnieuw te bekijken. De vijfde serie foto's gaat over de gemeenten Asten en Someren.

Van een ontploffing bij peuterspeelzaal Pinkeltje in Asten-Heusden tot El Elephante, een markant woonoord in Someren-Eind. En van de traditionele Fokpaardendag in Lierop tot het bezoek van prins Bernhard aan Asten.

Volledig scherm
Het begon ooit met een stukje plat glas. Dat platte glas werd een tuinbouwkasje voor de teelt van tomaten, en groeide vanaf pakweg 1965 tot heden door tot een tweede Glazen Stad. Die strekt zich tegenwoordig uit over grote delen van de gemeenten Asten en Someren en heeft - met kassen tot zes meter en hoger - een industriële uitstraling gekregen. Op de foto een tussenstand in 1986: sla-oogst in een kas aan de Waardjesweg in Heusden. © Onbekend
Volledig scherm
Het gebeurde pal voor de kerstdagen van 1990: PLOF en weg was de accommodatie van peuterspeelzaal Pinkeltje in Asten-Heusden. Oorzaak: een droge gasontploffing in het Jeugdgebouw aan het Vorstermansplein. Jong Nederland, KPJ en open jongerencentrum Jonosh kwamen goed weg. Was er brand ontstaan dan hadden ook zij kunnen fluiten naar hun ruimten in het vroegere schoolgebouw. © Onbekend
Volledig scherm
Zuidoost-Brabant schijnt relatief méér kilometers fietspad te hebben dan fietsprovincie Drenthe. Die rijkdom werd opgebouwd vanaf de eerste helft van de jaren '70, toen tal van doorgaande wegen om veiligheidsredenen van fietspaden werden voorzien. Asten en Deurne hadden de recreatieve mogelijkheden daarvan al snel in de peiling. Op de foto openen de burgemeesters Hoebens (l) en Rutten de toeristische Aa-route van hun beider gemeenten. © Onbekend
Volledig scherm
Hoe lang was het ook alweer geleden dat de monumentale boerderij De Keulse Kar op Voordeldonk in Asten in de hens was gegaan? Daar zal brandweercommandant Leo van der Aa ongetwijfeld aan hebben teruggedacht toen op 5 januari 1995 het rieten dak van een verbouwde woonboerderij aan het nabijgelegen Rinkveld vlam vatte. Hoewel ook dit keer het dak er helemaal aan ging, kon het pand worden gered. Oorzaak: waarschijnlijk een brandende kaars. De 80-jarige bewoonster was niet thuis. © Onbekend
Volledig scherm
Asten herbergt sinds 1969 een Nationaal Beiaardmuseum dankzij campanoloog André Lehr en sinds 1975 een natuurhistorisch museum dankzij bioloog Jan Vriends. Beide instellingen vroegen tegelijkertijd gemeentelijk steun aan voor fatsoenlijke huisvesting. Die kregen ze onder voorwaarde dat ze zouden samengaan in één gebouw. Op 13 juni 1975 verwelkomde burgemeester Jacques Rutten Z.K.H. Prins Bernhard voor de officiële opening daarvan. © Onbekend
Volledig scherm
In 1990 trokken boze boeren uit Asten en omgeving in een demonstratieve tractortocht naar de Groote Peel richting Nederweert om daar hun ongenoegen te uiten over de voorgenomen opwaardering van het natuurgebied tot Nationaal Park. De boeren hadden al zo'n moeite met steeds scherper geworden milieuregels en vreesden dat een Nationaal Park hen de kop zou kosten. De Groote Peel werd in 1993 desondanks opgewaardeerd. © Onbekend
Volledig scherm
In de dagen dat de adel nog zeggenschap had over het kasteelcomplex tussen Asten en Heusden dreigde het historische landgoed langzaam maar zeker door de vergetelheid te worden opgeslokt. Pas nadat de weduwe Van Hövell tot Westerflier - de laatste adelijke bewoonster - in 1981 haar bezittingen deels had verkocht aan de Stichting Behoud Kasteelerfgoed Asten, werd het landgoed stukje bij beetje terugveroverd, onder andere door archeologische opgravingen. De foto werd in 1990 gemaakt. © Onbekend
Volledig scherm
Het heeft er minstens tien jaar over gegaan in Asten. Of er een nieuw gemeentehuis moest komen in het Ploegmakerspark, of dat het oude gemeentehuis aan de Markt moest worden uitgebreid. In de tweede helft van de jaren '80 ging de kogel door de kerk en in '88 kon de uitbreiding aan de achterkant van het raadhuis worden geopend. Voor hen die het vergeten zijn: zo zag dat raadhuis er voorheen uit. Een foto uit 1979. © Onbekend
Volledig scherm
Someren-Heide heeft er lange tijd maar zo'n beetje bij gehangen in de gemeente Someren. Een typisch strekdorp, waarvan de kern niet uitblinkt in gezelligheid. Het buitengebied evenmin trouwens, dat met zijn grote landbouwkavels aan lange rechte wegen doet denken aan Canadees landbouwland. In de jaren zeventig van de vorige eeuw begon 'de Hei' zich te roeren. De mensen mochten dan ver van Someren, zijn winkels en zijn scholen wonen, dat betekende niet dat ze met slechte voorzieningen genoegen moesten nemen. De jarenlange strijd om een fietspad langs de Kerkendijk - hard nodig zoals op deze foto uit 1983 te zien is- had uiteindelijk succes. © Van de Meulenhof
Volledig scherm
Foto uit 1993 met daarop nog de oude griebus van het gemeentelijk openluchtzwembad De Diepsteeckel in Someren. In die tijd gingen veel Somerenaren in het Keelven zwemmen, maar dat was niet de bedoeling. Waar andere gemeentelijke openluchtzwembaden moesten sluiten, werd dat van Someren met succes volledig gerenoveerd. © Van de Meulenhof
Volledig scherm
El Elephante. Decennialang een markant woonoord in Someren-Eind. In de barakken, ooit bewoond door Peelontginners, werden in 1956 gevluchte Hongaren gehuisvest. In 1961 werd het een opvangcentrum voor Spaanse 'gastarbeiders' die op initiatief van Frits Philips naar Nederland waren gehaald, maar die ook werk vonden bij Somerense bedrijven zoals Stramit. In 1979 (foto) was El Elephante nog steeds bewoond. Een jaar later werden de barakken gesloopt. © Van de Meulenhof
Volledig scherm
Werkers en kijkers. Dit soort foto's kon eind jaren '80 / begin jaren '90 met enige regelmaat in Someren worden geschoten. Actieve amateur-archeologen speurden bij elke nieuwe planuitwerking in de bodem naar sporen van vroegere bewoning. Met name de opgravingen in het plan Waterdael waren zeer succesvol. In 1987 werd daar al een bronzen everzwijntje gevonden, in 1991 sporen van een urnenveld (foto) en in 1992 een kringgreppel. Het urnenveld werd later in een pleinbestrating vastgelegd. © Van de Meulenhof
Volledig scherm
Someren was tussen pakweg 1980 en 1995 decor voor diverse spectaculaire branden. Grote natuurbranden (Boxenberg 1980; Keelven 1984) maar ook bedrijfsbranden (o.a. houthandel Gouderax BV 1988). Begin jaren '80 trokken aangestoken boerderijbranden in Someren-Heide de aandacht. Daar werd een vete uitgevochten. Buitenstaanders konden er smakelijk om lachen. De Hei heette met carnaval Stoke City. © B. van Mierlo
Volledig scherm
1980: Someren was een van de eerste plattelandsgemeenten in de regio die van haar oude raadhuis een modern gemeentekantoor maakte. Het gemeentebestuur stond bloot aan veel kritiek. De uitbreiding was veel te duur vond men. De toenmalige burgemeester Roels werd naar een populaire televisieserie smalend de Man van Zes Miljoen genoemd. De uitbreiding zou overigens zeven miljoen kosten. De raad had bedongen dat het oude raadhuis moest worden ingepast. De architect deed dat ook, maar zonder de oude gevel te sparen. Die kreeg een aangepast uiterlijk. © Van de Meulenhof
Volledig scherm
Jaren '70, jongerencultuur. Someren kreeg er zijn portie van mee dankzij Jongerencentrum Expand Spirit Someren. De JESS , zoals het centrum kortweg werd genoemd, huisde op de zolder van de oude Ruchte. Die zolder was te klein voor de vele jongeren die de JESS bezochten en ze klaagden dan ook over de gebrekkige huisvesting. Klagen? Welnee, het werd meteen een volwaardig protest, een bezettingsactie. Daaraan werd in de nacht van 29 op 30 maart 1980 een einde gemaakt met een heuse politieinval. De JESS-jongeren werd voor onbepaalde tijd de toegang ontzegd en JESS stierf een stille dood. Twaalf jaar later erfde Xymox de oude JESS-kas. © Van de Meulenhof
Volledig scherm
Kerkdorp Lierop, tot 1935 een zelfstandige gemeente, is al sinds jaar en dag het meest leefbare kerkdorp van Someren. Het is met zijn meer dan acht eeuwen oude geschiedenis ook een van de oudste kleine kernen van het gewest. Eind vorige eeuw werd het 825-jarig bestaan met verve gevierd. Feesten kunnen ze sowieso in Lierop. Het jaarlijkse Nirwana Tuinfeest getuigt daarvan. Evenals de traditionele Fokpaardendag die 's maandags met Lierop-kermis - derde maandag van september - wordt gehouden. Foto: impressie van de Fokpaardendag 1979. © Van de Meulenhof
Volledig scherm
Uit de tijd dat overal in den lande na wetswijzigingen lokale omroepen als paddenstoelen uit de grond schoten. Maar nergens met zoveel succes als in Someren. 'Radio Siris' had vrijwilligers met rechts- en wetskennis en was de eerste lokale omroep met een beroepskracht. De lokale radiozender bleef bij de tijd met teletekst en online-activiteiten. Op deze foto uit 1990: beroepskracht Harrie van Horik en vrijwilligster Annette van Eijk. © Van de Meulenhof
Volledig scherm
Het begon ooit met een stukje plat glas. Dat platte glas werd een tuinbouwkasje voor de teelt van tomaten, en groeide vanaf pakweg 1965 tot heden door tot een tweede Glazen Stad. Die strekt zich tegenwoordig uit over grote delen van de gemeenten Asten en Someren en heeft - met kassen tot zes meter en hoger - een industriële uitstraling gekregen. Op de foto een tussenstand in 1986: sla-oogst in een kas aan de Waardjesweg in Heusden. © Onbekend

Deurne e.o.