Volledig scherm
© ED

Kleurrijk Grijs (16): Dan gas ik gewoon
eventjes door

EINDHOVEN - ED-kunstredacteur Rob Schoonen verblijft vijf weken als 'artist in residence' in Kunstblok in zorginstelling Parc Gender. Met een wat andere dan gewone blik kijkt hij hoe het allemaal reilt en zeilt in een verzorgingshuis. Hij praat veel met bewoners en verzorgers, neemt waar en legt vast in woord en beeld. Vandaag deel 16.

Vijftien kantoren, negentien toiletten, twee activiteitenruimtes, vijf trappenhallen (van vijf verdiepingen), acht etages gangen met tapijt, en vier etages met een gladde vloer, de centrale hal, het restaurant en de bar en nog meer gangen op de (open) afdelingen. Hoeveel vierkante meter dat in totaal is, weet ze niet, maar ‘Ja, het is best wel wat ja…’

Samantha Verheijden, bijna 30, maakt van 8 tot 13 uur Parc gender schoon. Zonder pauze. ,,In de cao staat dat er geen pauze is. Als je dat wilt, moet je dat zelf betalen. Ja, dat is heel raar. Maar, ik ga toch af en toe zitten hoor, want soms moet dat gewoon eventjes.” Ze werkt sinds februari in opdracht van schoonmaakbedrijf ICS is verantwoordelijk voor alle openbare ruimtes in Engelsbergen en De Hagen.

Zelfstandig

Elke dag begint ze met de huiskamer, die moet zo snel mogelijk schoon, anders glibberen de bewoners over een natte vloer en dat kan uiteraard niet. Dan volgen de kantoren en toiletten. ,,Verder kan ik redelijk zelfstandig bepalen wanneer ik wat doe, maar eigenlijk werk ik gewoon één kant op; dat werkt het makkelijkste.”

,,De omgang met de mensen, dat is het leukste. Zij vinden het echt fijn dat je komt schoonmaken; het wordt gewaardeerd en ze vinden het fijn om even te babbelen. Nou, ik ook. Nee, eigenlijk heb ik daar geen tijd voor, maar daar máák ik tijd voor. Dan gas ik later gewoon even wat meer door.”

Autistisch

Welke plek ze het liefste doet? ,,Goh, eigenlijk nooit zo over nagedacht… Dan toch wel het restaurant denk ik, omdat ik dan de tafels en stoelen heel strak kan terugzetten als ik klaar ben. Dat je echt kunt zien dat er gepoetst is. Tja, ik ben een beetje autistisch wat dat betreft geloof ik”, lacht ze.

Ze heeft intussen flink wat papieren gehaald in de schoonmaak – ze mag zich zelfs kwaliteitsinspecteur noemen – maar, in haar rechteroor hangt een schaartje en in de linker een kammetje en dat is niet voor niets, want na haar werk in Parc Gender is ze kapster, met inmiddels een flinke klantenkring. ,,Daar ligt toch de passie én dan ben je eigen baas.”

Volledig scherm
Samantha Verheijden. © rob schoonen

In samenwerking met indebuurt Eindhoven