Volledig scherm
© ED

Kleurrijk Grijs (6): 'Muziek is onbegrensd meneer'

VIDEOEINDHOVEN - ED-kunstredacteur Rob Schoonen verblijft vijf weken als 'artist in residence' in zorginstelling Parc Gender. Met een wat andere dan gewone blik kijkt hij hoe het allemaal reilt en zeilt in een verzorgingshuis. Hij praat veel met bewoners en verzorgers, neemt waar en legt vast in woord en beeld.

Zeven weken woont hij er pas. Hij had geluk: "In mijn vorige woonplaats Weert zijn niet veel van dit soort appartementen te vinden, daarom stond ik hier al ingeschreven. En juist op het moment dat ik dacht: ik moet eens gaan informeren, kwam deze plek vrij én bleek ik boven aan de lijst te staan - kon ik er dus zó in."

Liefde voor klassieke muziek

Nee, heimwee heeft Michel Kees (83) niet: "Ik heb hier jarenlang gewoond, was zes jaar misdienaar in de Trudokerk, hoorde daar als menneke het Verschueren-orgel. Ja, daar zal mijn liefde voor klassieke muziek wel begonnen zijn. Ik was er in ieder geval danig van onder de indruk." Kees studeerde in de jaren vijftig aan de sociale academie in Eindhoven en luisterde toen met collega-studenten al graag naar muziek. "Dat deden we in de aula van de school, met twee boxen een flink eindje uit elkaar - puur stereo. Dat was een feest."

Volledig scherm
Michel Kees.

Zijn eerste plaat? "Dat was er een van Padarewski, een Poolse componist, welk stuk precies ben ik even kwijt." Kees mocht in die Eindhovense tijd graag naar de Mathheus gaan, in Zaltbommel. Kees staart even naar buiten, waar het zonnescherm wat wappert in de wind. Dan: "Weet u wat het is met Bach? Buitennatuurlijk noem ik het. Het is zo intens mooi. Niet te bevatten. Onbegrensd is het."

Franz Schubert

Gevraagd naar zijn lievelingscomponist komt hij echter niet met de 17e-eeuwer maar met Franz Schubert op de proppen. "Waarom? Vanwege zijn timbre, dat is zo speciaal. U kent natuurlijk zijn 'onvoltooide'? Dat is zó hartverscheurend... Je herkent zijn muziek uit duizenden."

In Weert hield hij geregeld muziek-luister-sessies en dat gaat hij ook in Eindhoven doen, in zijn woonkamer. "Gewoon, een uur lang vertel ik iets over een componist en het bewuste stuk en dan luisteren we er naar. Voor hoeveel mensen?" Waaiert met zijn handen: "Nou, ik heb zes stoelen..." En niet te vergeten de beroemde TAF-boxen. "Ja, ja! Die werden heel goed besproken in het vakblad Luister, kent u dat? Aha. Nou, deze weergevers zijn top. Zo simpel is het. Ik ben naar die bewuste speciaalzaak gegaan, heb geluisterd en ben er meteen voor gevallen: zo’n mooi geluid meneer.” Niet nadat hij toch even zijn zoon had gebeld, vanwege de kosten. ,,Maar die zei gelijk: doen pa, doen!” Hij wil ook nog even gezegd hebben dat hij bij alle buren is gaan luisteren toen hij de installatie in het begin uitprobeerde. Maar die hadden nergens last van: "Het is een degelijk gebouw."

Acht minuten onbereikbaar

En dus krijgen binnenkort vijf of zes bewoners van Parc Gender een bijzonder lesje muziekgeschiedenis. "Wacht, ik laat u een stukje horen; Bach, de Toccata en fuga." Hij grijnst erbij en dat begrijp ik als het orgel gelijk vol inzet: ik word niet uit de stoel geblazen maar veel scheelt het niet. Kees intussen zit met een kleine glimlach he-le-maal in de muziek en is acht minuten onbereikbaar. Na afloop: "Mooi hè?! Tja, muziek: het is gewoon onbegrensd meneer."

In samenwerking met indebuurt Eindhoven