Volledig scherm
Lil’ Kleine in de videoclip voor Krantenwijk. Huisman Niek Druijff maakte onlangs kennis met deze artiest via het Jeugdjournaal. © RV

‘De aansluiting houden met het vaderland is nog best lastig’

De HuismanNiek Druijff (42) verruilt het Nederlandse platteland voor Singapore. Als huisman tussen de expats schrijft hij wekelijks over zijn belevenissen. Vandaag: aansluiting met het vaderland.

Mijn woord van de week is aansluiting. En dan vooral het missen van die aansluiting. Niet echt een spannend woord, maar ik zal even uitleggen waarom.

Voor een schoolopdracht moest het Jeugdjournaal bekeken worden. Op een gegeven moment komt er een item over rappers voorbij. Jongens met grote kettingen om de nek en met namen als Lil’ Kleine en Drake.,,Waarom heten die lui zo raar?’’, vraag ik. Ik werd volkomen genegeerd, want de kinderen keken vol aandacht naar het liedje Krantenwijk wat die Lil’ Kleine samen zingt met iemand die zich Boef noemt.

Hele en halve garen

Nou weet ik dat ik mijn kinderen niet de cantates van Bach, waar ik van hou, door de strot moet duwen. Als ik dat doe ga ik de wedstrijd geheid verliezen. Nee, ik besef dat als ik aansluiting met hun belevingswereld wil houden, ik me dus moet verdiepen in een muziekwereld vol hele en halve garen.

Verder kwam het woord aansluiting voorbij toen de voortgang van ons verblijf in het buitenland ter sprake kwam. Een expat-contract heeft doorgaans een looptijd van twee jaar. En het einde van die periode komt bij ons in zicht. Na zo’n periode heb je de keuze uit óf terug naar Nederland, óf verlenging van het huidige contract óf naar een ander buitenland. In ons geval ziet het er naar uit dat we voorlopig nog niet teruggaan en hier blijven. Even vraag ik me af of we de aansluiting met ons vaderland dan niet gaan missen.

Quote

In ons geval ziet het er naar uit dat we voorlopig nog niet teruggaan naar Nederland

Een dag later lees ik in het AD de discussie over seksistisch speelgoed. Daar worden overigens niet de spullen die je tante in haar nachtkastje heeft liggen mee bedoeld, maar dat Bob de Bouwer in het vervolg maar in een jurkje naar de klus moet. Want zijn werkkleding en hamer zijn zó stereotiep, daar raken de Nederlandse kinderen helemaal van in de war! Ik ben bang dat ik de aansluiting begin kwijt te raken als ik dit lees. ‘Maar met m’n kinderen zal dat niet gebeuren’, beloof ik mezelf.

Petje

Als ze naar school zijn probeer ik de songtekst van dat liedje Krantenwijk uit mijn hoofd te leren. Ik zal ze verrassen als ze thuiskomen, denk ik. Met een medaille om m’n nek en een petje scheef op mijn hoofd zal ik rappen. Wat zullen ze papa cool vinden. Ik lees:

‘Ik ben met BOEF, je bitch wil plakken man
Links rechts, doe je ding, laat het zakken dan’

Dus in Nederland is Bob de Bouwer seksistisch en in het Jeugdjournaal jubelt iemand over ‘je bitch die wil plakken’. Zal ik het dan toch maar met Bach proberen?

Lees hier Nieks column van vorige week terug: ‘Horendol van de schoolberichten: ‘Ik krijg soms wel vier mailtjes per dag per kind!’’

Volledig scherm
Niek Druijff © Privé archief

De muziek van Boef en Lil’ Kleine kan Niek misschien niet zo bekoren, maar deze ouderen zijn juist fan van de rappers: 

Lees de beste artikelen op het gebied van werken carrière via onze wekelijkse nieuwsbrief