Volledig scherm
Rienk Stuive. © Intermediair

Van kantoor naar cockpit: ‘Wees eerlijk, ik heb toch de droombaan?’

Rienk Stuive (43) leek zijn vader te gaan volgen in het bedrijfsleven, maar ontdekte al snel dat hij allergisch was voor het kantoor. Nu vliegt hij filmsterren en royals in een privéjet naar de mooiste bestemmingen ter wereld.

Wie zijn LinkedIn-profiel zo bekijkt, ziet op z’n zachtst gezegd een kleurrijke achtergrond: milieumanagement, flight academy, health-safety-consultant, professor aan de NCOI University of Applied Sciences, zo schrijft Intermediair. Toch wil Rienk Stuive zichzelf niet omschrijven als rusteloos. ,,Ik zou eerder zeggen: op zoek. Een toestand die voor mij inmiddels een tweede natuur is geworden. Ik geloof dat iedereen altijd op zoek moet naar wat bij hem of haar past. Wanneer je vers van de universiteit komt, ben je niet meteen opgelijnd voor het pad dat de kosmos voor je heeft bedacht.’’

,,De jongere versie van mijzelf dacht ooit - als ondernemerszoon - dat een carrière in het bedrijfsleven in het verschiet lag. Niets was minder waar. Met veel kennis over bedrijven en bedrijfsprocessen kwam ik terecht bij een oliemaatschappij, maar dat was een regelrechte ramp. Ik bleek allergisch voor het kantoor.’

Wat besloot je na je kantoorbaan te doen? 

,,Na de oliemaatschappij heb ik een paar nietszeggende kantoorbaantjes gehad, waarna het voor mij duidelijk was dat ik totaal ongeschikt ben voor het bedrijfsleven. Later belandde ik via een gastcollege over milieumanagement bij de Hogeschool van Amsterdam, waar ik bijna acht jaar met zeer veel plezier heb gewerkt. Ik was in die tijd nauwelijks ouder dan de studenten, en het overbrengen van kennis vind ik heel bevredigend. Daarnaast was het een opleiding in ontwikkeling, dus veel vrijheid en weinig regels. Je zou kunnen zeggen dat ik voor die fase in mijn leven wel goed was opgelijnd.’’

Je hebt diverse managementboeken geschreven. Hoe kwam dat zo? 

,,Dat had ik van tevoren niet bedacht. Op een bijeenkomst raakte ik in gesprek met een uitgever. Voor ik het wist zat ik thuis te schrijven als ik niet aan het werk was op de Hogeschool. Dat schrijven bleek in mijn bloed te zitten. Ik weet dat ik dat mijn hele leven zal blijven doen, ook tijdens het vliegen.’’

Besloot je zomaar op een dag dat je piloot wilde worden?

,,Weer hetzelfde verhaal: absoluut niet van tevoren bedacht. In mijn boek: ‘De kunst van het meebewegen’ besteed ik veel aandacht aan serendipiteit in carrières. Zaken lopen nu eenmaal nooit volgens plan. Sterker, heel vaak blijkt de uitkomst van iets vele malen mooier en beter dan gedacht. Columbus reisde naar Oost-Azië en vond Amerika. Zo ook bij mij.’’

Was het eng om opnieuw te beginnen?

,,De truc is juist dat je bij tijd en wijle bereid bent om je reputatie op te geven, om ongebaande paden te berijden. Dan merk je dat je je ego kunt uitschakelen, waardoor je opeens veel effectiever wordt in alles wat je doet. Ons ego voorkomt vaak dat we de, voor ons, juiste keuzes maken. Het allermooiste van de vliegopleiding is dat ik weer jong werd. Ik zat met 21-jarige jongens in de klas en ik bleek zelf ook nog steeds die 21-jarige jongen te zijn, ook al was ik de 40 inmiddels gepasseerd. De acceptatie wederzijds was heel natuurlijk. Niemand van mijn studiegenoten beschouwde mij als anders.’’

Piloot word je niet zomaar. Hoe zwaar was het?

,,Ik heb de ballen uit mijn broek gestudeerd. Nog nooit heb ik in mijn leven ergens zo hard voor geknokt, behalve voor mijn vrouw en kind uiteraard. De Integrated ATPL (Airline Transport Pilot Licence, red.) is de opleiding die de meeste mensen in de cockpit hebben genoten. Die rondde ik af binnen twee jaar, waarna ik een half jaar vloog op een turboprop met 19 passagiers in Zweden. In die periode ben ik gaan solliciteren naar de volgende stap.’’

Je vliegt nu privéjets bij GlobeAir, geen jumbo’s; een bewuste keuze?

,,Mijn ego zei mij natuurlijk: groter is beter. Maar dat is dus niet zo. Ook hier geldt weer dat het een kwestie is van je ego uitschakelen. Wees eerlijk, ik heb nu toch de droombaan? Ik vlieg met filmsterren, sporters en royals – nee, namen mag ik niet noemen – naar de mooiste bestemmingen: Cannes, Nice, Ibiza, Saint-Tropez, Davos... Ik geloof niet dat een piloot bij een grote luchtvaartmaatschappij zo’n leuke en afwisselende baan heeft als ik.’’

Heb je het schrijven van managementboeken daarmee achter je gelaten?

,,Ik schrijf meer dan ooit tevoren. Het voordeel van de combinatie schrijver en piloot is dat je als piloot heel veel zit te wachten. Dan klap ik mijn laptop open en begin te schrijven. Er verschijnen binnenkort weer twee nieuwe boeken van mij en ik ben zelfs begonnen aan mijn eerste roman. Die gaat uiteraard over iemand die op latere leeftijd zijn leven heeft omgegooid.’’

Lees de beste artikelen op het gebied van werk en carrière via onze wekelijkse nieuwsbrief