Volledig scherm
De wandelgroep rust even uit aan een picknicktafel bij Bosschuur de Meren in Wintelre. © Dave Hendriks - Foto Meulenhof

Wandeltocht in Vessem: Het leven overdenken als pelgrim

VESSEM - Deelnemers vanuit alle windstreken namen afgelopen weekend deel aan de wandeltocht 'Pelgrimeren in de Kempen' van Pelgrimshoeve Kafarnaüm.

'Als zoveel mensen wandelen moet er toch iets leuks uit te halen zijn", zegt Betti Craenen uit Leusden zondag aan een picknicktafel bij de Bosschuur in Wintelre. De groep van veertien is halverwege de tocht van vijftien kilometer nadat zaterdag al ruim twintig kilometer is gewandeld. Craenen is er intussen achter wat wandelen met je kan doen. ,,Je hoofd leegmaken is fijn. De eerste vijf kilometer liepen we vanmorgen in stilte. Als je niets zegt, kom je in je eigen cadans. Ademhaling en lopen gaan dan makkelijker."

Elke deelnemer heeft zo zijn eigen motivatie om aan de tocht mee te doen. ,,Vaak zijn het mensen die al eens naar Santiago zijn geweest, of van plan zijn daarheen te gaan", vertelt Marijke Pouw-Teirlinck die het wandelweekend samen met Lidy van Lie-Peters organiseerde. De Vessemse pelgrimshoeve ligt aan drie pelgrimsroutes en telde dit jaar al zo'n 750 overnachtingen van pelgrims.

Loslaten

Ad Hamers uit Baarle-Nassau loopt mee om weer te proeven van het pelgrimeren. In 2015 liep de oud-beroepsmilitair zijn eerste tocht naar Santiago de Compostela. ,,Tijdens uitzendingen naar het buitenland maakte ik van alles mee. Ik werd zestig, wilde mijn leven overdenken en antwoord vinden op wat ik nog met de rest ervan wil." Door gebeurtenissen tijdens de uitzendingen was zijn vertrouwen in de mensheid aangetast. ,,De wandeltocht heeft me rustig gemaakt. De Camino is voor mij loslaten. Mede door de verhalen van andere lopers is mijn vertrouwen in de mensheid weer hersteld." Afgelopen zomer bleek Hamers nog niet klaar te zijn. Daarom vertrekt hij in 2019 weer.

Samen

De Bladelse Evelyn Wouters vertrekt volgend jaar voor haar eerste Camino. Het wandelweekend bevalt haar prima. ,,Het is een fijne groep met een goede sfeer waarvan veel vertrouwen uitgaat. Ik heb dingen opgepikt van mensen die de tocht al eens gelopen hebben." Vijftien jaar geleden besloot ze om met haar echtgenoot de Camino te gaan lopen. Twee jaar later overleed hij. Wouters is blij dat het nu toch gaat gebeuren. ,,Van mijn werkgever heb ik een sabbatical van een jaar gekregen en ik heb mijn huis verkocht. Als ik in april vertrek, zal mijn man er elke dag bij zijn. We lopen hem samen. Ook mijn Jack Russel Vita gaat mee. Ik heb een jaar de tijd, dus ik loop in haar tempo."

Als Lidy van Lie-Peters het gedicht Leven is op weg zijn heeft voorgedragen, gaan de rugzakken weer over de schouders en vervolgt de groep de tocht.