Sinds 2003 woont Marieke met Ad in de Pioenroosstraat
Volledig scherm
Sinds 2003 woont Marieke met Ad in de Pioenroosstraat © Niels Guns

In de Pioenroosstraat in Eindhoven: Niet gewend aan Brabants kwartiertje

SerieEINDHOVEN - Als ik door de straat wandel, gluur ik vaak stiekem overal naar binnen. Nederlandse gewoonte, denk ik dan maar, het voyeuristisch gedrag vergoelijkend. Juist dat ene huis waar ik niet kan spieken, trekt extra hard mijn aandacht. 

Wat gebeurt er eigenlijk in mijn eigen straat?
Journalist Niels Guns wil het weten en gaat bij iedereen in de Pioenroosstraat op de koffie.

Waar nagenoeg alle huizen in de straat beneden een woonkamerraam hebben, zit bij dit pand namelijk een grote garagedeur die ik nog nooit open heb gezien. De woonkamer lijkt zich op de eerste verdieping te bevinden, maar dat ziet m’n gegluur niet zeker. Tijd om aan te bellen dus. Of ik een paar dagen later terug wil komen, zegt Marieke. Ze voelt zich namelijk niet zo lekker.

pioenroosstraat
Volledig scherm
pioenroosstraat © ed

Een halve week later vertelt ze in de woonkamer - inderdaad op de eerste verdieping - dat ze nogal wat kwaaltjes heeft. ,,Maar, klagen doe ik niet hoor. Dat zijn wij Groningers niet gewend", zegt Marieke wanneer de koffie is ingeschonken en de enthousiaste Cookie en Puk in hun mand zitten. Er zijn nogal wat verschillen tussen Groningers en Brabanders, verklaart de ervaringsdeskundige. ,,Ik vind het heerlijk hier, maar aan dat Brabants kwartiertje kan ik niet wennen. Groningers zijn ook veel directer. Als we iets vinden, dan zeggen we dat gewoon. Ook interpreteren we dingen anders. Als een Groninger zegt: 'Ik kom morgen misschien wel even langs', dan komt hij ook echt. Bij een Brabander is dat maar de vraag. Je moet eens weten hoe vaak ik al gebak en drank heb gekocht voor bezoek dat nooit op kwam dagen." Ik hoor het aan en merk dat ikzelf concludeer dat ik juist die Brabantse communicatie directer vind: misschien, betekent hier ook echt misschien. Maar goed, dat zal precies de Babylonische spraakverwarring zijn waar Marieke op doelt.

Harley is zijn tweede liefde

Sinds 2003 woont ze in de Pioenroosstraat. Samen met Ad, die het huis in 1988 kocht. Hij is er even niet, maar anderhalve week later ontmoeten we elkaar dan toch. Buiten, voor de openstaande garagedeur. Ad steekt een sigaretje op. ,,Waarom die garage?", vraag ik. ,,Voor de Harley natuurlijk. Toen ik zag dat dit huis te koop kwam, heb ik het meteen gekocht, juist vanwege die garage", antwoordt Ad. Trots showt hij zijn 'tweede liefde'. Gaat-ie regelmatig een weekendje mee weg. ,,Of langer, als het uitkomt. Echte vrijheid is dat." Vroeger ging Marieke nog wel eens een stukje mee achterop. Maar door artrose is dat eigenlijk niet meer te doen. ,,Heel fijn dat ze me toch vrij laat om m'n ritjes te kunnen blijven doen."

In samenwerking met indebuurt Eindhoven