EINDHOVEN Vorige week mocht de horeca nog open zijn maar bleven bezoekers ook al massaal thuis
Volledig scherm
EINDHOVEN Vorige week mocht de horeca nog open zijn maar bleven bezoekers ook al massaal thuis © Jean Pierre Reijnen/DCI Media

Langzaam komt de wereld tot stilstand want corona raakt ons allemaal

EINDHOVEN - Het is nog maar een maand geleden dat we schouder aan schouder carnaval vierden in stamvolle cafés en feesttenten. Corona was nog iets van de pagina’s buitenland in de kranten. Die schreven liever over Bridget en André Hazes. Corona was onderwerp drie of vier in het journaal. Oprukkend richting Europa maar ach, nog steeds ver weg.

Ik schrijf dit terwijl ik uitkijk over een pleintje in het Eindhovense Stratum. De zon schijnt en op de bankjes houden mensen iedere dag een beetje meer afstand van elkaar. Een man fietst voorbij met twee grote pakken toiletpapier aan zijn stuur en een lege stadsbus rijdt door de straat. Langzaam komt de wereld tot stilstand.

Stormloop op supermarkten

De omslag kwam twee weken geleden toen onze premier Mark Rutte opriep om geen handen meer te schudden. Een boodschap die vooral zorgde voor een stormloop op supermarkten. ‘Er is genoeg’, zeggen de Albert Heijns en Jumbo’s maar de lege schappen maken mensen onzeker. Worden we gek of is het straks echt ieder voor zich?

Ik kijk naar buiten. De bomen in de straat dragen hun eerste bloesem, de lente komt eraan. In onze krant tel ik 23 pagina’s met coronanieuws. Voor de afwisseling zorgt een verhaal over de weer oprukkende processierups. Vorig jaar zomer nog staatsvijand nummer één maar wie maakt zich er nu nog druk over?

Is er straks nog plek in de ziekenhuizen

Niets is nog wat het was een maand geleden. Cafés dicht, restaurants dicht, het voetbal ligt stil, geen EK, geen songfestival, steeds meer winkels sluiten de deuren, de treinen zijn leeg, vliegtuigen aan de grond en ouderen in verzorgingstehuizen zitten achter slot en grendel. Wie had een maand geleden geloofd dat in heel Nederland de scholen zouden sluiten? Dat we ons zorgen zouden maken of er in het ziekenhuis straks nog wel plek is als mensen ziek worden? We zagen het op televisie in het buitenland gebeuren maar dat was ver weg. Dat was China.

Eindhove Lege snelweg de Hogt in Eindhoven als gevolg van de corona uitbraak
Volledig scherm
Eindhove Lege snelweg de Hogt in Eindhoven als gevolg van de corona uitbraak © Rene Manders/DCI Media

Ik werk bij de krant en mijn vriendin in de zorg. Vitale beroepen zijn het opeens. En dus mag mijn zoon naar school. Onderweg er heen is hij het enige kindje op straat, het enige kindje op het schoolplein en gisteren ook het enige kindje in zijn klas. Vier jaar is hij pas en dan is wat zich nu afspeelt maar lastig uit te leggen. Waar zijn mijn vriendjes, zie ik hem denken terwijl hij zich vastklemt aan mijn benen. Als ik de school verlaat hoop ik dat alles snel weer bij het oude is.

Zorgen voor elkaar

Hoop tegen beter weten in. We kunnen alleen hopen dat het meevalt en dat Italiaanse toestanden ons bespaard blijven. Dat de zorg het aankan en dat we de piek bereiken voor de maatschappij als een kaartenhuis in elkaar stort. Hopen dat we voor elkaar blijven zorgen zoals we de afgelopen weken deden. Boodschappen doen voor de oudere buurman of een wasmachine omhoog sjouwen omdat de bezorgers dat niet meer doen.

Corona zorgt voor een lege binnenstad in Eindhoven
Volledig scherm
Corona zorgt voor een lege binnenstad in Eindhoven © Diede Hoekstra

Nog maar een maand geleden, het kon niet op voor het gros van de mensen. De economie floreerde en van een run op wc-papier had nog nooit iemand gehoord. De eigenaren van cafés kwamen handen tekort om tijdens carnaval de dorst naar bier gestild te krijgen. Nu maken zij zich druk of hun zaak straks nog wel bestaat en of ze hun personeel volgende week kunnen betalen.

Behoefte aan iets alledaags

In de verte klinkt de sirene van een ambulance. Hoor ik ze vaker of verbeeld ik me dat? Ik lees een verhaal over de diefstal van mondkapjes. De schrijver is boos maar ik denk dat dit is wat angst doet met mensen. Opeens dringt een andere vraag zich op. Hoe zou het met Bridget en met André Hazes zijn? Ik heb behoefte aan iets alledaags, iets onbenulligs waar we ons met z'n allen heerlijk druk over kunnen maken.

In samenwerking met indebuurt Eindhoven