Iris Penning: ,,Ik moest weg uit Eindhoven om te zien dat het mooi is."
Volledig scherm
Iris Penning: ,,Ik moest weg uit Eindhoven om te zien dat het mooi is." © DCI Media

Nieuwe stadsdichter Eindhoven heeft een zwak voor Nol Kox

EINDHOVEN - Stadsdichter Jessica Bartels heeft een opvolger: Iris Penning. Optimistisch en tegendraads, muzikaal en op en top Eindhovens. Met een zwak voor de stadsprediker.

Vrijdagmiddag zit Iris Penning achter een cappuccino in het voor haar vertrouwde café van Popei in het Klokgebouw. ,,Ik heb hier gestudeerd aan het Rock City Institute", vertelt ze. En nu is ze voor twee jaar stadsdichter van Eindhoven. ,,Het is nog even wennen. Ik ben het pas een paar uur. Maar het past wel bij me."

Donderdagavond won Penning in het NatLab zowel de titel als de publieksprijs. Eindhoven kent haar al van haar solo-optredens, waarbij ze in het Nederlands zingt en zichzelf begeleidt op gitaar, percussie, handklap en dankzij overdubbing de indruk wekt dat er een complete band op het podium staat.

Toch is taal belangrijker dan muziek, laat ze weten. ,,Ik begon al versjes te schrijven in groep 3. Annie M.G. Schmidt was mijn grote inspiratie. Muziek kwam pas in de brugklas op het Augustinianum."

Het mooie verwoorden

Het idee om zich kandidaat te stellen als stadsdichter ontstond bij de geboren en getogen Eindhovense (26) op een Antwerps terras. ,,Ik schrijf wel vaker op zo'n moment en daar kwamen zo maar drie gedichten na elkaar over Eindhoven op papier! Dat heb ik wel eerder gehad, dat je iets pas herkent als je afstand neemt. Ik moest weg uit Eindhoven om te zien dat het mooi is."

Dat mooie zal ze als stadsdichter ook verwoorden, belooft ze. ,,Mooi in de zin van kameraadschap ondanks tegenstellingen. Eindhoven is nuchter, soms gezellig en vaak tegendraads."

De ideeën voor lichtstadpoëzie komen als Penning door de stad loopt. Het liefst in het donker. In het park of de binnenstad. ,,'s Nachts zijn de mensen anders. Ik ben dan een reiziger en observeer. Ik schrijf over wat ik waarneem, op mijn subjectieve manier en meestal optimistisch." Ze verklapt dat stadsprediker Arnol Kox regelmatig zal voorkomen in haar werk. ,,Hij is een boegbeeld voor Eindhoven. Tegendraads ja. Maar dat ben ik zelf ook."

‘Geen politieke taak’

Als stadsdichter heeft ze een aantal verplichtingen, zoals bijdragen aan de verbinding en twaalf publieke optredens. Hoe gaat ze die invullen? ,,Ik neem geen politieke taak op mijn schouders, ga niet tussen twee vuren staan. Liever laat ik verschillende versies zien van wat ik zie in de stad. Ik ga nog in overleg met de organisatie. En dankzij de publieksprijs krijg ik ook coaching aangeboden, dus ik ga ook heel veel leren."

Laat een tegendraadse dichter zich wel coachen? De dichter lacht. ,,Ik zit zelf vol ideeën en ga ook zeker dingen uitvoeren die níet verplicht zijn als stadsdichter. Je hoeft me niet te vertellen wat ik ga doen. Maar ik sta wel open voor feedback. Daarom ben ik ook lid van Poetry Circle. We leren van elkaar. En het is goed tegen de eenzaamheid van het bestaan van een dichter."

In samenwerking met indebuurt Eindhoven