Volledig scherm
Culturele duizendpoot Oscar Kocken. © Willem Popelier

'Ontregelaar' Oscar Kocken opent nieuwe culturele hart TU/e

Zelfbenoemd 'ironiseur' Oscar Kocken (1983), geworteld in Eindhoven, trok deze zomer de aandacht met tv-show 'Zomaar een gast', die hij maakte met cabaretier Patrick Nederkoorn. Op 25 oktober opent hij met de theaterversie hiervan Luna, de nieuwe locatie van Studium Generale op de TU/e.

Theater- en programmamaker, (tv-)presentator, columnist en medeoprichter van de satirische talkshow De Orde van de Dag, een samenwerking met het Zuidelijk Toneel. Oscar Kocken is wat je noemt een culturele duizendpoot. Deze week trapte hij met Patrick Nederkoorn een nieuwe maandelijkse talkshow af in de schouwburg van Utrecht. Ook is hij vers aangeschoven bij het team van schrijvers en cabaretiers van het populaire radioprogramma Spijkers met Koppen.

Wéér nieuwe loten aan de Kockenboom.|
,,Het lijkt misschien of ik krankzinnig veel doe. En ja..., dat is eigenlijk ook wel zo. Maar het voelt nu juist even een beetje als vakantie. Van eind mei tot eind augustus ben ik non-stop bezig geweest."

Je was deze zomer 23 keer op de NPO te zien met de show 'Zomaar een gast', waarin 'zomaar' een voorbijganger werd geïnterviewd: een '100% procent onbekende Nederlander'.
,,Een satirisch commentaar op al die programma's waarin BN'ers worden geïnterviewd. Een spin-off van de theaterversie Zomaargasten. We zitten de hele tijd maar te kijken naar dezelfde koppen op tv. Zomaar een gast is als een blind date: de geïnterviewde wordt voor de leeuwen geworpen, maar ook de interviewers, daar zit een groot deel van de lol. De reacties waren enthousiast. Iedereen smult van het verhaal van de gewone voorbijganger. Van het bijzondere van het gewone. We gaan deze week evalueren met het productiebedrijf, het is niet uitgesloten dat we hiermee verder gaan."

Je doet veel verschillende dingen; zit er ook een rode draad in je werk?
,,Een zoektocht naar persoonlijke verhalen, denk ik. Ik ben nooit op zoek naar scoops, wil niet iemand het vuur aan de schenen leggen, maar echte verhalen opzuigen, van gewone mensen. Van die werelden hebben we meestal maar een vaag benul. Voor het theaterstuk Bejaarden en begeerte van het Zuidelijk Toneel ben ik bijvoorbeeld de bejaardenhuizen ingedoken, heb meegedaan met de bingo, en de bewoners gevraagd naar hun verhalen. Door die verhalen zijn bejaarden geen eendimensionale karakters meer, maar echte mensen. In Zomaar een gast hadden we een keer een stratenmaker. Je hebt wel een vaag idee van wat hij doet, maar toen hij zijn verhaal vertelde ging er een wereld open."

Ontregelen lijkt me ook een drijfveer.
,,Tuurlijk. Ik wil mensen uit hun comfortzone halen, net een beetje aan het wankelen brengen. Net niet pootje haken. Op het moment dat iemand even moet resetten kun je vaak door z'n masker kijken, dan pas zie je de echte mens, ontstaat er iets authentieks en kun je verbinding leggen in een dieper gesprek. Dat geldt ook voor mezelf: als ik net even uit balans ben, ben ik op m'n best. Op de automatische piloot ontstaat geen compassie en empathie."

Je was oprichter van De Orde van de Dag, met onder anderen Marcel Osterop en Michiel Lieuwma. Waarom doe je zelf niet meer mee?
,,Het idee ontstond toen ik mezelf, een enorme perfectionist, een keer voor het blok zette met een strakke deadline. Voor De Orde stonden we 's ochtends nog met lege handen, 's avonds moest er een show staan. Dan krijg je rauwe teksten uit je onderbuik, de spanning spatte ervan af. Maar na vijf jaar was die spanning er wat af. Met Spijkers met Koppen werk ik nu ook onder hoge druk, maar dat is live-radio, nóg spannender. We zitten in café The Florin in Utrecht. Een verdieping hoger zitten we een paar uur van tevoren als een malle sketches te schrijven, daarna moet je als een razende naar beneden om die te spelen voor de microfoon."

Welke rol speelde je Eindhovense jaren in je ontwikkeling?
,,Een heel grote. Tot mijn achttiende heb ik in Stratum gewoond. Mijn vader was leraar Duits op het Lorentz, mijn moeder remedial teacher. Ze hebben me de liefde voor taal en kunst bijgebracht en namen me veel mee naar de schouwburg. Ik liep daar rond met ogen als schoteltjes. Heel bijzonder om daar later zelf als artiest rond te lopen. Als tiener kwam ik veel bij de oude Plaza, bij Altstadt, TAC en PopEi. Ik zat op het Van Maerlant, waar cultuur hoog in het vaandel stond. Ik kreeg daar dramalessen van Mons de Goede, en werd later nog - zeer terecht - afgewezen bij Theaterplan. Ik heb een fantastische tijd gehad op het Centrum voor de Kunsten, waar ik les kreeg van Reem Wittenbols. Die was zeer bereid om te luisteren naar de grillige puber die ik toen was. Hij heeft mij enorm veel vertrouwen gegeven. Ik speelde in die tijd ook viool in een rockbandje, Arr. Lars Leeuw was de frontman. 'Toekomstmuziek' noemden we het. Een experimentele ratjetoe. We hebben best vaak opgetreden. Ik werkte in die tijd bij de Free Record shop op het station, daar kon ik veel inspiratie opdoen."

Nóg een andere kant van Oscar Kocken. Waarom zien we die niet meer terug?
,,Nu je het zegt: ik zou wel weer iets met muziek willen doen. Lachend: ,,Zal er 's over nadenken, heb toch tijd genoeg, het is toch vakantie."

Luna, nieuwe culturele hart TU/e
Luna, het voormalige onderkomen van Electrical Engineering op de TU/e, is de nieuwe locatie van Studium Generale. Het gebouw wordt cultureel geïnaugureerd op 25 oktober met het 'drietrapsfestival' LUNA. Oscar Kocken en Patrick Nederkoorn presenteren hun theatershow Zomaargasten. Met ook optredens van Electropoëzie en circus/dans-act Of Knives and Men. Entree 5 euro, studenten gratis.

Op woensdag 18 oktober is er al een preview in Luna met een Comedytrain-avond, aanvang 20.30 uur.

Volledig scherm
Oscar Kocken als presentator bij 'Zomaargasten' © Ben Nienhuis

In samenwerking met indebuurt Eindhoven