Bo (l) en Regina Bouwman uit Eindhoven zitten vast op het Filipijnse eiland Siargao.
Volledig scherm
Bo (l) en Regina Bouwman uit Eindhoven zitten vast op het Filipijnse eiland Siargao. © Eigen foto

Prachtig uitzicht, situatie uitzichtloos; Bo en Regina zitten vast op Filipijns eiland

EINDHOVEN/SIARGAO - Het Eindhovens echtpaar Bouwman-Heijmans zit noodgedwongen vast op een idyllisch Filipijns eiland. ,,Je wordt van het kastje naar de muur gestuurd.”

Als Bo Bouwman en Regina Heijmans naar buiten stappen bij hun resort hebben ze een prachtig uitzicht. Strakblauwe lucht, een strand met palmbomen en zee zover het oog reikt. Maar het echte genieten is voorbij. De Eindhovenaren zitten door het coronavirus vast op het Filipijnse eiland Siargao en niets wijst op een snelle terugkeer naar Nederland. ,,We houden er rekening mee dat we hier nog maanden moeten blijven.”

Op 1 maart begon de vakantie waar het echtpaar zo lang naar uitgekeken had. Bo (54 jaar en politierechercheur) en Regina (51 en zorgcoördinator) vlogen naar de Filipijnen. Ze verbleven eerst op het eiland Cebu, nu op Siargao. De terugvlucht naar Nederland stond gepland voor 22 maart, maar daar ging een streep door toen ook de Filipijnen strenge coronamaatregelen afkondigde. Zowel vliegverkeer als scheepvaart werd zo goed als stilgelegd. 

Bewegingsvrijheid beperkt

Hoewel op het eiland nog geen besmettingen bekend zijn, is de bewegingsvrijheid beperkt. Er geldt een lockdown. ,,We hebben van de lokale autoriteiten een pas gekregen, waarmee we de pinautomaat, de apotheek en de paar winkeltjes en kraampjes die nog open zijn mogen bezoeken”, vertelt Bo telefonisch. ,,En soms maken we nog een kort wandelingetje, als de controles net zijn geweest.”

Quote

Een paar jonge toeristen negeerden de avondklok en moesten een nachtje in de cel doorbren­gen

Bo Bouwman

Maar het is opletten geblazen. De omstreden Filipijnse president Duterte staat bekend om zijn lik-op-stuk-aanpak. Hij baarde vorige week opzien met zijn volmacht aan leger en politie om overtreders van de coronamaatregelen dood te schieten. Nu raken de mensen in het land daar niet meteen van in de war. Bo: ,,Maar het gaat hier wel anders dan wij gewend zijn. Een paar jonge toeristen negeerden de avondklok van 20.00 uur en hebben een nachtje in de cel doorgebracht. Nou, dat is hier geen pretje, hebben we van hen begrepen.”

Om moedeloos van te worden

In de voorbije dagen landden nog wel vliegtuigen op het eiland. Vluchten die door de ambassades van Duitsland Engeland, Frankrijk en Italië waren geregeld om landgenoten terug te halen. Nederland slaagde er vooralsnog niet in. Er waren opties om vanuit hoofdstad Manilla te vliegen. ,,Maar ja, we kunnen niet in Manilla komen.”

Bij alle instanties die mogelijk kunnen helpen zijn hun namen geregistreerd. ,,Je bent continu bezig om toch op een vlucht te komen, al is die van een ander land, bijvoorbeeld als er stoelen onbezet blijven. Maar bij de Nederlandse ambassade word je van het kastje naar de muur gestuurd, je komt geen stap verder. Het is om moedeloos van te worden; alle landen kunnen iets regelen, maar Nederland niet.”

Hun vijf kinderen zijn volwassen. ,,Gelukkig kunnen die voor zichzelf zorgen.” Ook Bo en Regina Bouwman redden zich voorlopig nog wel, maar er zijn ook zorgen: de kosten lopen op, het werk thuis wacht, de onzekerheid knaagt. ,,Hoe lang gaat het duren? Worden maatregelen versoepeld of juist strenger? Kan het eiland bevoorraad blijven?  Vragen waar niemand het antwoord op weet.”

In samenwerking met indebuurt Eindhoven