Volledig scherm
Kees Kromhout en zijn schapen behoren sinds kort tot het Nederlandse culturele erfgoed. Kees Martens/fotomeulenhof © Fotopersburo van de Meulenhof BV

Schaapherder uit Heeze: Cultureel erfgoed zijn is leuk, meer geld is beter

HEEZE - Kees Kromhout, schaapherder in Heeze, vindt het leuk dat zijn beroep sinds kort behoort tot het nationale immateriële culturele erfgoed. ,,Maar wij zitten vooral te wachten op meer geld voor natuurbeheer.”

Kees Kromhout is niet de oudere man met de grote baard, licht mensenschuw en een tikkeltje zonderling. Hij voldoet niet aan het stereotype beeld van de ouderwetse schaapherder dat hij zelf schetst. Toch is hij het wel, herder, in dienst van de Stichting het Kempische Heideschaap.

Op een wei aan de Boschlaan in Heeze vertelt Kromhout zondagochtend over zijn vak. Aanleiding is de toevoeging, vorige week, van de schaapherder aan het nationale immateriële culturele erfgoed. Het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland maakte vrijdag bekend dat de traditionele schaapherder voortaan in hetzelfde rijtje staat als bijvoorbeeld de Brabantse worstenbroodjes en de Alkmaarse kaasdragers. ,,Het is best leuk dat je beroep behoudenswaardig is, waardevol genoeg om het voor het nageslacht te bewaren. Dat zal bij administratief medewerker – met alle respect - niet zo snel gebeuren”, zegt Kromhout. ,,Het is leuk dat we nu erfgoed zijn, maar ons voortbestaan is daarmee niet vastgelegd. We zitten vooral te wachten op meer geld voor natuurbeheer. Daarmee is onze toekomst gegarandeerd.”

In samenwerking met indebuurt Eindhoven