Volledig scherm
© Thinkstock

Stigmama: Over geld

BlogIk vind het in de opvoeding belangrijk dat onze kinderen ook een financieel bewustzijn ontwikkelen. Dus dat ze weten wat ze met hun geld moeten en kunnen doen. 

Vroeger bij mij thuis hadden we het financieel meer dan gemiddeld goed en werden mijn zusje en ik eigenlijk best wel in de materiële watten gelegd. Ondanks dat werden wij wel zo opgevoed dat we wisten dat het belangrijk was om later je eigen centen te gaan verdienen en waarom dat zo belangrijk was.

Ook al kreeg ik soms zelfs meer dan mijn hartje begeerde, ik moest toch ook, als ik iets heel graag wilde hebben, zelf voor iets sparen. Zo herinner ik me nog dat ik, toen ik een jaar of 8 was, supergraag een zogenaamd Monchichi aapje wilde hebben. Mijn vriendinnen speelden daar samen mee en ik wilde er ook bij horen dus moest er zo'n aapje komen. Maar omdat mijn ouders dat een enorm modeding vonden, wilden zij daar geen financiële bijdrage aan leveren. En daarom moest ik er dus zelf voor sparen. Zo'n aap kostte toen 25 gulden dus ik moest er nog lang voor sparen ook, voordat ik hem kon kopen. En toen ik het bedrag eindelijk bij elkaar gespaard had was het aapje niet meer 'in'. Mijn ouders bleken gelijk te hebben gehad en ik had plots 25 gulden over om aan iets anders te besteden. Toen begon mijn financiële opvoeding vorm te krijgen.

Bijbaan

Toen ik de uitgaansleeftijd bereikte, moest ik dat ook zelf bekostigen dus ik zocht zo snel mogelijk een bijbaan waarin ik goed kon verdienen. Vanaf mijn 14e tot in mijn studententijd werkte ik in de horeca waar het vooral door de fooien lekker verdienen was. Mijn man was, toen ik hem leerde kennen, niet zo van het (veel) geld verdienen. Hij kluste hier en daar wat bij totdat hij genoeg geld had om te eten en een biertje te drinken en daar bleef het dan ook bij. Toen wij kinderen kregen en een huis kochten groeide bij hem ook het besef dat je toch structureel iets meer geld nodig hebt om in je levensonderhoud te voorzien en tot op heden is hij, nadat ik het de eerste jaren van ons gezinsleven was, nu zelfs de kostwinner.

Omdat ik wil dat oudste (ook) verstandig omgaat met zijn geld geef ik hem vanaf zijn 6e verjaardag al een beetje zakgeld welk bedrag in de loop der jaren uitgebreid is tot een bedrag waarvan hij in ieder geval zijn feestjes en versnaperingen in de kantine kan betalen. Theoretisch dan. Want hoewel wij ieder jaar bij een zakgeldverhoging een poging doen hem 'iets' over financiën bij te spijkeren blijkt het besef van urgentie bij hem toch het ene oor in en het andere oor uit te gaan. Ook de lessen over geld op school  konden hem niet echt bekoren. Het geld kwam gewoon steeds als automatisch in zijn portemonnee terecht (en later op zijn bankrekening) en de volgende dag was het (ook bijna als automatisch) al weer opgemaakt aan met name frikandelbroodjes en blikjes frisdrank.

Besef

Maar sinds kort ziet de oudste het licht en is het financiële besef daar. Dat kwam door het volgende: oudste had in de grote vakantie samen met een vriend het plan gevat om een dagje naar Utrecht te gaan. Ze zouden met de trein gaan en zouden dan daar een pizza eten en bij de Mac langsgaan. Hij had (natuurlijk) niets gespaard maar had nog wel wat geld van zijn verjaardag over. Geld waarvan hij eigenlijk een nieuwe telefoon wilde/moest kopen maar wat hij grotendeels al had uitgegeven aan games. Hij zou zijn treinkaartje er van betalen en wij gaven hem wat geld mee om iets te eten en te drinken. Maar toen hij het treinkaartje moest betalen schrok hij zich meteen al een hoedje. Vooral omdat een groot deel van de rest van zijn verjaardagsgeld met dat kaartje al op was. En toen hij bij een groot luxe koffieconcern per ongeluk de verkeerde koffie bestelde was hij al bijna door al zijn geld heen en toen moest het dagje uit nog beginnen.

De wereldreizigers in spé kwamen die dag thuis voor het avondeten om geld te besparen, bij ons konden ze gratis mee eten hadden ze zo bedacht. En na dat leuke maar prijzige dagje uit had Oudste dus het licht gezien. Vanaf dat moment ging hij het helemaal anders doen. Hij ging zijn zuurverdiende geld in het nieuwe schooljaar niet meer uitgeven aan nutteloze dingen en wilde een begin gaan maken met sparen. Voor nuttige dingen dus.

Cashen

Hij heeft regelmatig wat oppasklusjes en hij legt nu al zijn geld dat hij verdient opzij. Geld wat wij beheren voor hem, op zijn verzoek. Daarnaast heeft hij een deal met zijn oma dat hij een lekker bedragje krijgt als hij een goed rapport heeft en diezelfde deal heeft hij ook met ons. Het mes snijdt aan 2 kanten dus dat wordt cashen voor hem hopelijk.

Jongste heeft aan de zijlijn nu ook gezien dat je kunt sparen maar we hebben bij hem nog geen begin gemaakt met zijn financiële opvoeding. In zijn hoofd is hij een kind van 5 dus  het zal wellicht bij hem nog minder beklijven dan bij Oudste. Hij is wel gek op pinnen en dat mag hij dan ook van mij. Ik herken die pinvreugde maar al te goed, hoewel ik ook graag cashgeld mag uitgeven.

Hoe we jongste besef voor geld moeten bijbrengen, ik heb geen idee.... Misschien moet ik binnenkort eens een mail schrijven aan de minister van Financiën om te vragen of hij ook eens bij jongste op school wil langskomen. Hij was afgelopen week namelijk in Eindhoven op bezoek bij een school waar hij een lesje in omgaan met geld gaf. En zoiets blijft natuurlijk wel hangen bij die kinderen!

Zakgeld

Alhoewel, jongste weet niet eens wat een minister is laat staan dat hij weet wat financiën zijn. Dus dat zal hij eerst moeten beseffen. Laten we maar eerst eens met zakgeld beginnen...…

Kleine stapjes en veel geduld werken bij hem nog steeds het beste.

In samenwerking met indebuurt Eindhoven