Lizbeth Maduro en Hans Verhulst.
Volledig scherm
Lizbeth Maduro en Hans Verhulst. © Jean Pierre Reijnen

Venezolaanse Lizbeth Maduro: Ik wil nooit meer weg uit Eindhoven

Mijn EindhovenEINDHOVEN - De Venezolaanse Lizbeth Maduro wil niet meer weg uit Eindhoven. Haar man Hans Verhulst, Eindhovenaar van geboorte, zou eigenlijk liever in Amsterdam wonen.

 24 jaar wonen Lizbeth Maduro (66) en Hans Verhulst (69) in Eindhoven, op de plek in Stratum waar vroeger het Sint Josephziekenhuis stond en nu een villawijk is verrezen. Voordat ze daar neerstreken hadden ze huizen in onder meer de hoofdsteden Caracas (Venezuela) en Bogotá (Colombia). 

Altijd reizen

In Venezuela leerden de echtelieden elkaar kennen in 1976. Verhulst was er voor zijn werk bij chemiebedrijf Holland Chemicals International. Later kreeg hij andere betrekkingen, de afgelopen 20 jaar was hij consultant voor het ministerie van buitenlandse zaken op gebied van handelsrelaties en economische ontwikkelingen in diverse buitenlanden, vooral in Latijns-Amerika. Altijd reizen, zeer internationaal georiënteerd, en uiteindelijk weer beland in zijn geboortestad. "Ik ben geboren op de Demer, boven de stoffenwinkel van Verhulst. Dat was destijds een begrip in Eindhoven."

In 1991 streken Maduro en Verhulst definitief neer in Nederland, eerst een tijdje in Best, later in Stratum. Eerder woonde de Venezolaanse Lizbeth Maduro - helemaal geen familie van de huidige president van haar vaderland Nicolás Maduro - ook al een tijdje in Eindhoven, in Woensel. In 1977 was dat. De cultuurschok was stevig, destijds. "Het grote verschil tussen Nederland en Venezuela is hoe je met familie omgaat. Bij ons is altijd heel veel bezoek, de huizen zijn heel druk, veel mensen. Hier moet je afspreken, aanbellen, het is hier heel rustig", legt Maduro uit. "Soms té rustig", valt Verhulst haar bij. "Als je door de stad loopt, hoor je ontzettend veel Spaans, dat zijn mensen die hun huis uit komen."

Draai gevonden

Maduro: "In het begin ging ik lopend met de fiets naar de Spar. Ik durfde niet met een volle tas te fietsen. En nu? Nu fiets ik nog steeds niet, nu heb ik een auto. Maar met al die bussen die er sinds kort op de Aalsterweg komen, ben ik wel sinds een maand iets anders aan het doen. Ik ga met de bus naar het centrum, want parkeren daar is heel moeilijk en heel duur.”

Lizbeth Maduro heeft haar draai in Eindhoven volledig gevonden. "We wonen op een van de mooiste plekken van de stad, bij de golfclub, de Genneper Parken, de hockeyvelden..."

Als bestuurslid van het Centro Latinoamericano de Orientacion (CLO), dat evenementen en bijeenkomsten voor Latijns-Amerikanen in Eindhoven organiseert, heeft Maduro zicht op hun welbevinden. "De mentaliteit in Latijns-Amerika is heel open. Wat dat betreft is het voor ons in Brabant gemakkelijker integreren dan in het noorden van Nederland. Jullie zijn Latijnser", stelt Maduro vast. "Ik zelf wil hier niet meer weg."

Amsterdam

Haar man Hans Verhulst kijkt er iets anders tegenaan. "Als ik geen Eindhovense achtergrond zou hebben, zou ik hier niet wonen. Ik ben liever in Amsterdam, die stad is veel mooier. Ik ken in Nederland niet veel steden die lelijker zijn dan Eindhoven. Hoewel er de afgelopen vijf jaar wel goede dingen zijn gebeurd. Het Stationsplein wordt fraaier, het wordt gezelliger in de stad, kijk naar de Kleine Berg."

Maduro: "Het is na een reis altijd fijn weer terug te komen in Eindhoven. Veel expats blijven hier ook wonen."

Verhulst: "Internationaal gezien zijn de huizenprijzen hier laag. Ik vind wel dat we een beetje doorschieten in dat expats-verhaal dat nu op ieders lip ligt. Ik denk dat Eindhoven verhoudingsgewijs niet veel meer expats heeft dan veel andere steden. Er wordt nu uiteraard veel te veel gebouwd voor expats, veel te veel schoenendozen, tegenover het politiebureau, het Student Hotel bij het station."

Maduro: "Een van onze dochters wilde graag in Eindhoven komen wonen, maar ze kon niks kopen of huren. De markt is verpest. Ze is naar Utrecht gegaan."

In samenwerking met indebuurt Eindhoven