Volledig scherm
Vluchteling Sansigithan poseert bij de foto's die hij maakte over zijn leven in Nederland. © Fotopersburo van de Meulenhof BV

Vluchtelingen laten zich zien met foto-expositie in Eindhoven

EINDHOVEN - Zeven vluchtelingen laten in het Van Abbemuseum foto's zien die ze maakten over hun bestaan in Nederland. ,,Mijn leven was donker.”

Op een kwade dag kwamen drie politiemensen bij Sansigithan thuis, in India. Ze arresteerden zijn vader omdat ze dachten dat die betrokken was bij de in India verboden Tamil Tijgers en deporteerden de man naar Sri Lanka. Later kwam de politie terug, voor Sansigithan zelf. Ze namen hem om te beginnen zijn Indiaas staatsburgerschap af.

Onrustig leven

Sansigithan (27) vreesde dat hij ook vervolgens gedeporteerd zou worden en besloot te vluchten. Donderdag - de Internationale Dag van de Vluchteling - was hij een van de zeven vluchtelingen die in het Van Abbemuseum in Eindhoven foto's lieten zien die een indruk moeten geven van hun onrustige leven in Nederland. De expositie vloeit voort uit een samenwerking tussen Vluchtelingen in de Knel en het Van Abbe. De exposanten kregen eerst een tijdje foto-les.

Op een van de foto's van Sansigithan is een dolk prominent in beeld, een verwijzing naar een van de moeilijkste momenten die hij in Nederland beleefde. Sansigithan werd in Almere met een mes aangevallen door een verwarde man. Hij raakte niet heel zwaar gewond maar belandde wel in een penibele situatie, want een vluchtelingenstatus en verblijfsvergunning heeft hij niet en krijgt hij niet in Nederland. Gevolg: ook geen ziektekostenverzekering, formeel geen recht op medische hulp. Een pastoor sprong financieel bij.

Quote

In India studeerde ik filosofie en rechten en had ik een eigen zaak, maar hier kan ik niks doen.”

Sansigithan, Vluchteling uit India

Sansigithan, Azeez uit Irak, Naser en Farzin uit Iran, Mbasha uit Congo, Hasan uit Somalië, Jane uit Uganda, ze zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Ze hebben geen recht op een verblijf in Nederland. Dat brengt veel zorgen met zich mee: geen eigen huis dus steeds slapen bij vrienden of bekenden, geen mogelijkheden voor werk of studie, overdag niet veel omhanden. ,,In India studeerde ik filosofie en rechten en had ik een eigen zaak, maar hier kan ik niks doen", schetst Sansigithan.

,,Mijn leven was donker", verklaart Mbasha uit Congo, wijzend op de abstracte foto die hij maakte, met een donkere bovenkant. ,,Maar door het geloof vond ik weer licht.” Ook dat licht is te zien.

Feestje

Sansigithan maakte een beeld van een verjaardagstaart, een verwijzing naar ‘mijn gelukkigste moment in Nederland', toen de pastoor van zijn kerk een feestje voor hem had geregeld en hem ‘mijn zoon’ noemde.

Vier jaar is Sansigithan nu in Nederland. Hij zou wel terug willen naar India, maar weet niet hoe. Of misschien wil hij naar Sri Lanka, waar zijn vader is. Hij weet alleen niet waar, en of zijn vader nog wel leeft. ,,Het Rode Kruis probeert hem te zoeken, maar het is moeilijk.”

Poseren

Op een van zijn foto's is Sansigithan zelf te zien. Hij verbergt zich niet en wil ook gerust poseren voor een foto die in de krant en ‘op internet’ komt. Andere deelnemers aan de expositie blijven liever wat uit de publiciteit, bevreesd dat ze anders met de vreemdelingenpolitie van doen krijgen. Sansigithan: ,,Maar ik wil juist dat mensen me herkennen. Wij vluchtelingen moeten gezien worden.”

In samenwerking met indebuurt Eindhoven