Volledig scherm
Het dode stinkdier werd in een emmer gestopt. Het dier zorgde voor een ondragelijke stank. © Politie

Zijn knokpartij met stinkdier zette Eindhovense buurt in stank

EINDHOVEN - Het moet de smerigste vechtpartij ooit zijn geweest. Sterker nog: een flink deel van het Eindhovense stadsdeel Tongelre kon de overwinning van Ton van der Zanden op de ongenode gast in zijn tuin afgelopen zondag ruiken. 

En maandag. En dinsdag. De Eindhovenaar had een stinkdier verslagen. Maar niet voordat die zijn walgelijke goedje over Van der Zanden en zijn tuin had gesproeid. Een buurmeisje kon niet slapen van de geur en meerdere mensen belden de politie over de chemische lucht die in de wijk hing. De stank was zo erg dat rond elf uur 's avonds de brandweer werd gealarmeerd om metingen te doen. Uiteindelijk kwamen de brandweermensen en politie uit bij Van der Zanden. In zijn tuin bleek de eau de cologne van het dode stinkdier zo sterk dat het de hulpverleners hoofdpijn en geïrriteerde ogen bezorgde. In beschermende pakken en met gasmaskers op bewerkten de brandweermannen de tuin met chemicaliën om de geur te bestrijden. 

Dierenliefhebber
De Eindhovenaar - overduidelijk een dierenliefhebber - liep zondagochtend zijn wilde tuin achter zijn woning aan de Wolfsdijk in en zag dat er iets niet klopte. Vreemde sporen rond de cavia- en parkietenkooien en op de komkommerkas. Pas 's avonds zag hij 'iets zwart-wits' achter in de tuin. ,,Ik dacht in ieder geval niet aan een stinkdier." Maar toen het beest hem aanviel en de geurstof in het gezicht en op z'n overhemd spoot viel het kwartje. Een buurman omschrijft de stank als het geurtje dat is toegevoegd aan aardgas. "Maar dan duizend keer sterker."

Van der Zanden maakte zich zorgen om zijn beestenboel en pakte een schop om de bezoeker te verjagen. ,,De dieren waren in paniek." Het stinkdier ging weer in de aanval. Uiteindelijk zag hij zich genoodzaakt het beest nagenoeg dood te slaan. Even ondersteboven in een emmer water deed het stinkdier de das om. Zelf rook Van der Zanden nog niks. ,,Ik zat vol adrenaline. En de politie vroeg het ook al, maar nee, daardoor heb ik er niet aan gedacht de politie te bellen."

Namen
Een dierenbeul is hij in ieder geval niet. Buiten fladderen negen parkieten in een ruime kooi en scharrelen drie cavia's. In twee zelfgemaakte vijvers zitten wat goudvissen. Binnen slaapt een dikke, oude rat in een kooi en krioelen in wat hokjes 21 muizen. ,,Ik vind het interessant met beestjes bezig te zijn." Op de vissen na kent Van der Zanden ze allemaal bij naam. De muizen zijn inmiddels van de vierde generatie. Die hebben dus namen die beginnen met een 'd'. ,,Dat is Christa", wijst hij op een lichtgrijs exemplaar. Derde generatie dus. Hij glimlacht. ,,Ach, als je de verkeerde naam gebruikt, is het ook niet erg." De muizen mogen vanavond weer even vrij over de kast krioelen. Nadat ze iets lekkers hebben gekregen. ,,Een lepel met stracciatella."

Waar het stinkdier vandaan kwam, is niet bekend. Een buurjongen had het vrijdagavond ook gezien. Ze mogen nu nog als huisdier worden gehouden. Volgens nieuwe regels niet meer, maar die zijn nog niet van kracht, laat de Dierenbescherming weten. 

Begraven
Het stinkende lijk? Dat mocht Van der Zanden niet in zijn tuin begraven zoals hij eerder bijvoorbeeld met cavia's deed. ,,Deze was toch wel een stuk groter." In een plastic zak bracht hij het naar de milieustraat. De politie wilde wel even het bonnetje zien. De dierenpolitie onderzoekt het incident nog. Zijn kussensloop heeft de stinkdierdoder een keer extra vervangen deze week. Maar verder ruikt hij er niks meer van.

In samenwerking met indebuurt Eindhoven