Volledig scherm
Tweede Kamerlid Esther Ouwehand van de Partij voor de Dieren. © ANP

Dierenactivisten net zo schokkend als beelden

OpinieDe auteur, Robert ten Kate, is bestuurslid van het Brabants Agrarisch Jongeren Kontakt (BAJK). Als melkveehouderszoon woont hij een lezing van Animal Rights bij over undercoveracties in veehouderijen. Het klinkt haast als een slechte grap. Wat heb ik daar te zoeken? Als vertegenwoordiger van jonge boeren, de toekomst van de landbouw en - vooralsnog - de veehouderij. Als broer van de bedrijfsopvolger, een toekomstig melkveehouder.

De lezing ging over dierenactivisten die 's nachts illegaal of onder valse voorwendselen stallen binnendringen, filmen wat ze daar zien en dat vervolgens delen met de wereld. De video's werden ook die avond getoond en ik vond ze schokkend om te zien. Smerige en stoffige stallen, gedrag en omgangsvormen met dieren waarvan je denkt: dit kan niet de bedoeling zijn.

Nog schokkender vond ik de actieve aansporing om de wet te overtreden. Te ondermijnen zelfs. Animal Rights vindt de wet ondergeschikt aan de - wat zij noemen - morele plicht om beelden te maken in stallen en hun persoonlijke idealen te propageren in de maatschappij. Slides komen voorbij met 'De wet is een constructie en is dus niet universeel waar rationele ethische verplichtingen dat wel zijn. Wetten dienen vaak niet zozeer de rechtvaardigheid, maar de bescherming van de vee-industrie'.

Dat een campagneleider van een activistische organisatie dat stelt, is tot daar aan toe. Maar waar gaat het heen als Esther Ouwehand, Tweede Kamerlid van de Partij voor de Dieren, het podium opkomt en vraagt om een applaus voor 'de moedige helden die deze beelden maken' en oproept tot 'burgerlijke ongehoorzaamheid'. Terwijl zij de volgende dag in een Kamerdebat schande spreekt over boeren die zich niet zouden houden aan de wet. Het lijkt me een glijdende schaal als we dit tolereren en op andere thema's toepassen. Als we kogels van agenten verstoppen uit morele afkeer voor politiegeweld bijvoorbeeld. Maar als je er niet vies van bent om een directe vergelijking te maken tussen veehouderij en de holocaust, is er ook weinig fantasie voor nodig om jezelf te beschouwen als verzetsstrijder. Hoe kan je het dan niet eervol vinden als je door een PvdD-Kamerlid, je idool en baken in dit incapabele en corrupte politieke bestel, tot held wordt benoemd.

Deze avond heeft me doen inzien waarom argumenten als 'Nergens hebben dieren het zo goed als in Nederland' en 'Als het vlees niet in Nederland wordt gemaakt dan komt het uit het buitenland waar het er veel slechter aan toe gaat' ineffectief zijn. Het klopt wel, maar dierenactivisten zijn niet afhankelijk van dierlijke producten. Zij vinden dat alle veehouderij gewoon weg moet. En dat terwijl voedselproductie zó verweven is met het dagelijks leven van alle mensen in de maatschappij.

Ik zie dat boeren buiten de maatschappij worden geplaatst door ze onterecht weg te zetten als dierenmishandelaars zonder toegevoegde waarde voor ons land. Het gevolg is dat veel boeren ook zichzelf buiten de maatschappij gaan plaatsen door niet meer te kijken naar hoe de maatschappij zich (ver)vormt en beweegt. Maar juist omdat boeren zo'n essentiële maatschappelijke functie hebben is het belangrijk dat we hen niet de rug toekeren, maar elkaar écht leren begrijpen. Zonder dat we overal per se begrip voor moeten hebben. Er is ons allemaal veel aan gelegen met boeren mee te denken, om hen onderdeel te laten blijven van de maatschappij.