Volledig scherm
Mensen met een handicap willen meedoen in de samenleving. © Rolf Hensel

Kind met handicap krijgt het niet gemakkelijker

opinieYvette den Brok woont in Eindhoven en is kindercoach. Zij is de schrijfster van dit opiniestuk.

Aan kinderen ligt het niet. Zij zijn nog onbevooroordeeld en flexibel genoeg om moeiteloos te accepteren dat ieder mens anders is. Als ze mij of iemand anders met een zichtbare handicap tegenkomen, vragen ze zich hooguit even af wat er aan de hand is. Als ik dat dan uitleg of gewoon een praatje met ze maak is er verder geen vuiltje meer aan de lucht.

Dat kinderen zich in eerste instantie afvragen wat er met mij is, is logisch. In hun dagelijkse leven zien ze bijna nooit iemand met een handicap en wat ze nooit hebben leren kennen is raar, iets waar ze even aan moeten 'snuffelen'. Soms - gelukkig lang niet altijd - staan hun ouders dat 'snuffelen' in de weg. Ze zeggen tegen hun kind dat ze niet zo naar mij moeten kijken en dan wordt het erg moeilijk om een praatje te maken.

Die ouders reageren zo omdat zij ook niet met mensen met een handicap zijn opgegroeid en in hun volwassen leven ook zelden gehandicapte mensen ontmoeten. Hen valt dus ook niets te verwijten en dat wil ik ook zeker niet.

Ik heb er wel last van als ik wil meedoen in de samenleving. Het weerhoudt mij er zelfs regelmatig van om met iemand een praatje aan te knopen en dat is jammer, want ik weet dat ik daarmee het ijs kan breken. Eigenlijk zou ik steeds weer sterk genoeg moeten zijn om gewoon mezelf te blijven en wel met vreemde mensen te kletsen. Maar zo sterk ben ik niet altijd.

Ondersteuning

Als kindercoach wilde ik kinderen met een handicap ondersteunen om wel zo sterk te worden, om te barsten van het zelfvertrouwen. Want dat heb je als persoon met een handicap nodig om mee te doen in deze samenleving. Ik legde het voor aan het speciaal onderwijs in mijn woonplaats. ,,We denken dat daar binnen onze scholen zeker plaats voor kan zijn. Helaas is daar geen financiële ruimte voor."

Wat blijkt? Door de invoering van passend onderwijs moet het speciaal onderwijs het doen met miljoenen minder, terwijl het aantal leerlingen hetzelfde blijft.

En ik maar denken dat door het passend onderwijs meer kinderen met een handicap naar het regulier onderwijs zouden gaan en het daardoor voor volgende generaties makkelijker zou worden om op een natuurlijke, ontspannen manier mee te doen.

  1. Strategisch weglopen hadden doorgewinterde pingelaars ons op het hart gedrukt
    PREMIUM
    Column

    Strate­gisch weglopen hadden doorgewin­ter­de pingelaars ons op het hart gedrukt

    De vaste telefoon ging. Een geluid waar ik al jaren geen acht meer op sla, wetende dat iedereen die er toe doet mijn mobiele nummer heeft en het zodoende alleen maar een bedrijf kon zijn dat iets wilde verkopen. Vriendlief daarentegen nam wel op. Ik hoorde direct aan zijn plots kil beleefde toon, dat het inderdaad een verkoper was. Nouja, het was een provider. Die hebben al ooit iets aan ons verkocht; hun kabeltjes en kastjes faciliteren ons venster op de wereld. Maar, zo meldde het provider-meisje, dat venster werd wel een tientje per maand duurder.