Volledig scherm
De vlaggen van de lidstaten voor het Europees Parlement tonen de veelkleurigheid van de Europese Unie. © Lex van Lieshout

SP misleidt burgers over Europese verbondenheid

OpinieAuteur dr. Frank van Helmond woont in Eindhoven en schrijft over culturele, ethische en politiek thema's. Hij vindt dat de Tweede Kamer veel te snel is geweest met het aannemen van een SP-motie tegen Europese verbondenheid.

Denk nu niet meteen dat de SP alleen maar goed is in het te kakken zetten van politici met een andere mening over Europa of het uitschelden van burgers met een positieve mening over Europa: 'eurofiele bende!' Neen, ze hebben zich onlangs ook eens gezet aan het lezen van de Europese Verdragen en - jawel - daarin gevonden wat ze zochten: de zinsnede over de Europese Unie als 'een steeds hechter verbond'.

In een motie - verwonderlijk genoeg samen met de SGP - vroeg de SP de regering om bij de eerst mogelijke gelegenheid de Raad van Europese regeringsleiders het voorstel te doen deze zinsnede te verwijderen. Zonder enige discussie heeft een meerderheid in de Tweede Kamer deze motie aangenomen. Ik kan mij niet herinneren dat ik door onze democratische vertegenwoordigers ooit zo te kakken ben gezet.

Laat ik de argumenten nagaan waarmee de motie is verdedigd.

Baarlijke onzin

De zinsnede 'een steeds hechter verbond' dient uit de tekst van de verdragen te worden verwijderd, omdat 'mede op basis van deze zinsnede de Europese integratie steeds verder is verdiept, versterkt en versneld.' Baarlijke onzin, want omgekeerde logica. Het is het gegeven feit van het langzame en moeizame Europese integratieproces waar de zinsnede aan te danken is. Niet andersom.

Tweede argument van de motie is de overweging dat 'talloze burgers zich niet thuis voelen in een EU als een steeds hechter verbond tussen de volken', omdat dit 'de soevereiniteit van lidstaten onnodig en ongewenst kan inperken'. Ook dit argument straalt omgekeerde logica uit. Wie is soeverein, van wie is soevereiniteit? Is dat niet 'het volk'? Is 'het volk' in vrijheid, gelijkheid en saamhorigheid niet het hoogste gezag in het democratisch bestel, waar 'de staat' aan moet gehoorzamen - en niet omgekeerd? Terwijl politici in de lidstaten het proces van Europese integratie afwijzen of zelfs ontkennen, blijkt uit herhaald wetenschappelijk onderzoek dat de burgers in de Europese landen in meerderheid positief staan ten opzichte van de EU. En raar maar waar: het percentage Nederlanders dat zich op een of andere manier thuis voelt in Europa blijkt ver uit te steken boven dat Europees gemiddelde. Blijkbaar verzinnen onze volksvertegenwoordigers een fictieve meerderheid, om op basis van die fictie hun motie tegen hechtere Europese verbondenheid te verdedigen.

Derde argument van de motie tegen de EU als 'een steeds hechter verbond' is het pleit voor 'meer ruimte voor variatie binnen de EU'. En alweer plaagt omkering van de logica onze oplettende politici. Inderdaad: Europa is een veelkleurig mozaïek van etnische, culturele en sociaaleconomische regio's of gemeenschappen. Die verscheidenheid is nu precies de essentie en de grondslag van de eenheid van Europa, die met geen andere vorm van politieke of geografische eenheid in de wereld vergelijkbaar is. Die eenheid in veelkleurige verscheidenheid wordt echter niet gegarandeerd door de natiestaten, integendeel. De etnische en culturele gemeenschappen in Europa worden ofwel binnen staatsgrenzen bijeen geperst of daardoor uiteengescheurd. Eén voorbeeld van zo'n politieke inbreuk in de culturele regio's of gewesten is de staat der Nederlanden (meervoud). De lidstaten hebben de EU opgericht uit strategische, politieke en economische noodzaak. De fundamentele mogelijkheid en toekomst van die politieke keuze is het historische feit van die Europese culturele of ideële eenheid in verscheidenheid.

Losse eindjes

Nog twee losse eindjes in de argumentatie van de motie-indieners tegen de EU als 'een steeds hechter verbond': brexit en Tusk.

Is brexit nu echt een sterk argument tegen een hechtere verbondenheid in de EU? Evenals het lidmaatschap van alle andere lidstaten berust dat van het Verenigd Koninkrijk op de volstrekt vrijwillige ondertekening van de Europese verdragen. Voor het VK is dat nooit vanzelfsprekend geweest. Geografisch en politiek was en is Groot-Brittannië een eiland. Cultureel, sociaal en economisch is het een van de oudste en belangrijkste elementen van Europa en daar doet een brexit niets aan af. Belangrijker is de vraag of het Britse volk met het referendum van 2016 werkelijk met volle kennis en in echte meerderheid voor brexit heeft gekozen. Ik moet trouwens nog zien of die brexit er ooit van komt.

Dan de huidige voorzitter van de Europese Raad, Donald Tusk. Deze Poolse politicus roept de EU op 'haar utopische dromen van steeds hechtere integratie op te geven'. Maar hij heeft daarvoor natuurlijk zijn redenen. Een reden kan zijn dat hij de EU oproept tot een volstrekt realistische benadering van noodzaak, belang en breekbaarheid van de verbondenheid van de oostelijke Europese lidstaten met de unie, die door hem vurig wordt gewenst.

Laat u bij de komende verkiezingen voor het Europese Parlement als Nederlands en Europees burger niet misleiden door de argumenten van de SP tegen Europese verbondenheid. Ik raad u aan te kiezen voor Europese verbondenheid, een absolute voorwaarde voor het zekerstellen van de grenzen overschrijdende waarden en belangen waar Europa voor staat: sociaal-economische solidariteit tussen personen, groepen en landen, leefbaar klimaat en natuurlijke diversiteit. Samenvattend: de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen.

  1. Onenigheid tussen de vrouw en een klant
    PREMIUM
    column

    Onenigheid tussen de vrouw en een klant

    In een straat vlakbij mijn appartement had je een oud bedrijventerrein, waar een man op de zaterdagmiddag in een loods elpees, cd’s en boeken verkocht, plus nog wat uiteenlopende prullaria. Ik ging er om de paar weken langs, om te kijken of hij nog strips ingekocht had. Hij verkocht die voor een euro per stuk, de prijs ook van zijn boeken. Ik had er pas geleden nog een bijbel gevonden met formidabele houtgravures van de geniale Franse kunstenaar Gustave Doré. Zoveel pracht voor een euro, dat kwam maar hoogst zelden voor.