Volledig scherm
Koeien in de stal bij een melkveehouderij: niet alleen melk, maar ook mest. © ANP XTRA

Vertrouwen in de veehouderij wordt zwaar op de proef gesteld

OpininieDe auteur, Marco van der Wel, is fractievoorzitter van de Partij voor de Dieren in Provinciale Staten van Noord-Brabant. 

'Verscherp niet de regels, maar heb geduld: wij zorgen wel dat het goed komt', verklaren boeren. Keer op keer blijkt het tegendeel.

Al decennialang draait de samenleving op voor problemen die zijn veroorzaakt door de industriële veehouderij. Keer op keer worden immense bedragen aan belastinggeld besteed aan het oplossen van die problemen, van varkenspest tot boterberg en van milieuschade tot mestoverschot. Keer op keer belooft de sector beterschap.

Problemen

De problemen zijn veelvoudig en gevarieerd. Een gevolg van het afschaffen van het melkquotum was dat massaal aangekochte extra melkkoeien gesubsidieerd naar het slachthuis moesten, nadat eerst nog subsidie werd verleend voor het niét produceren van melk. De sector kon zich niet bedwingen en de belastingbetaler moest voor die uitspatting de portemonnee trekken.

In 2010 is na het debat over burgerinitiatief 'Megastallen Nee!' een maximumgrootte van stallen afgesproken, met als bijkomende voorwaarde dat stallen alleen uitgebreid mogen worden als 'zorgvuldige maatregelen' genomen worden. Het is nu juist boerenbelangenbehartiger ZLTO die deze afspraken met de provincie gaat aanvechten bij de rechter.

Een fenomeen dat in het veehouderijdossier op repeat staat, is het afwentelen en vooruitschuiven van verantwoordelijkheid. Zo zijn afspraken gemaakt over het terugbrengen van de schade aan natuur. In 2009 spraken onder andere de ZLTO en de provincie af dat, indien zou blijken dat de stikstofuitstoot niet snel genoeg terugloopt, het beleid aangescherpt zou worden. Nu dat daadwerkelijk nodig blijkt, staat de ZLTO op haar achterste poten.

Schijt

En juist nu de ZLTO de door haarzelf onderschreven maatregelen bij de rechter probeert te ondermijnen, blijkt dat twee derde van haar achterban fraudeert met mest. Als illegaal een grote hoeveelheid mest wordt uitgereden, is het niet zo gek dat de stikstofuitstoot niet daalt. De sector heeft letterlijk schijt aan het natuurbeschermende beleid en klaagt vervolgens de provincie aan voor het wél nakomen van de afspraken. Daar kan ik met mijn boerenverstand niet bij.

Wederom speelt de sector bij monde van haar belangenbehartigers ZLTO en CDA de vertrouwenskaart: 'Verscherp niet de regels, maar heb geduld: wij zorgen wel dat het goed komt!' Maar wanneer? Hoe lang houden de goede appels, zoals biologische en grondgebonden boeren, het nog vol in de steeds verder rottende mand? Tegen frauderende collega's is niet op te concurreren.

Op 10 november werd in het holst van de nacht een motie van de VVD aangenomen om de plaatsing van een omstreden mestfabriek in Oss erdoor te drukken. Terwijl lokale burgers en politiek proberen om Europa's grootste mestfabriek naast hun woonwijk tegen te houden, lijken de coalitiepartijen SP, D66 en PvdA te zijn geïndoctrineerd door de ZLTO met de gedachte dat verdere industrialisatie van de veehouderij de oplossing is.

Krimp

De Partij voor de Dieren is voorstander van een forse krimp van de veestapel, gepaard met strenge, duidelijke regelgeving en toezicht daarop. De terughoudende opstelling van de overheden heeft in de afgelopen decennia de situatie alleen maar verergerd. Bijna geen enkele partij in Brabant durft echt weerstand te bieden aan de macht van het grote geld, de macht van de vee-industrie. Keer op keer valt de industrie door de mand en keer op keer wordt een beroep gedaan op het zelfreinigend vermogen van deze rotte sector.

Ik begrijp niet dat een meerderheid van de Brabantse politiek blind blijft vertrouwen op deze industrie. Je vraagt je af wanneer de kentering komt. Tot de komende Provinciale Staten-verkiezingen hiertoe de kans bieden, kunnen we als burgers wel zelf stoppen met het in stand houden van de vee-industrie. Laat het vlees en de zuivel links liggen en kies voor de vele plantaardige alternatieven. Onze mes en vork zijn op dit moment ons enige wapen tegen de macht van de vee-industrie.

ED gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement