Volledig scherm
De vrijwilligers van de Zintuigentuin. © Fotopersburo van de Meulenhof bv

Genieten met handen en voeten in Zintuigentuin in Geldrop

GELDROP - ,,We hebben dit jaar al 30.000 bezoekers gehad", vertelt Harry Peters, kartrekker van de Zintuigentuin in Geldrop.

Vijf jaar geleden lag er een verwilderd stuk grond met braamstruiken en brandnetels in de hoek van de kasteeltuin. Het was de beheerder van Kasteel Geldrop een doorn in het oog. Het idee werd geopperd om er een tuin aan te leggen die de zintuigen zou stimuleren. Vrijwilligers gingen aan de slag en op het stuk grond ontstond de unieke Zintuigentuin. Er is van alles te zien, te horen, te ruiken, te voelen en te proeven. Dit jaar is het thema: Genieten.

Ton Evers, een van de vrijwilligers, bouwde een luxueuze houten ligbank om over de bloeiende tuin uit te kijken. Hij heeft ook het labyrint aangelegd. ,,Er komen mensen uit Japan op af." Iedere maandag- en donderdagochtend verrijken en onderhouden twintig vrijwilligers de tuin. ,,We hebben een brok expertise in huis", zegt Peters. Zo weet Annemie de Vrede alles over planten. ,,Ik zorg ervoor dat de tuin in ieder seizoen interessant is, ook in de winter." Andere vrijwilligers bouwen en knutselen. ,,Over alles wordt nagedacht", vertelt Peters. ,,We kijken naar de kinderen. Die blijken iets wat we bedacht hebben vaak heel anders te gebruiken, daar proberen we op in te spelen."

Blote voetenpad

De tuin wordt vaak bezocht door groepen, zoals schoolklassen, buitenschoolse opvang, middelbare scholen en bejaarden. Behalve een bezoek aan de tuin kunnen ze knutselen, schilderen of bloemschikken. Dinsdag bezoekt de Jeugd Vakantieweek Geldrop-Mierlo de tuin. Dat begint bij het Blote Voetenpad. De kinderen gaan eerst door de blubber, daarna over grind en dan over grote houten balken naar het eind van het pad. Hun voeten zijn tegen die tijd droog, de blubber valt er vanzelf af.

Jan Willem Reintjes is bezig om de brandnetels tussen de houten balken vandaan te halen. ,,Dat is wat te veel van het goede voor de zintuigen", vindt hij. Hij heeft ook meegeholpen met een van de laatste projecten, het Blote Handenpad voor rolstoelgangers. In houten bakken ligt onzichtbaar voor de degene die langs rijdt van alles om te voelen.

Heel geliefd bij kinderen is het doolhof. Tussen hoge planten en struiken lopen paden en de kinderen moeten de uitgang zien te vinden. ,,Intussen zoeken ze de oplossing van het handgebarenraadsel", zegt Peters. Mochten ze verdwalen dan is er hulp van houten stokstaartjes. Ze wijzen met hun neus subtiel in de goede richting.