Volledig scherm
De naam ’t Vaticaan siert nu de gevel van een andere woning in Geldrop. © FotoMeulenhof

Huizen met een naam: In het Geldropse ‘Vaticaan’ woonde ’t Pouske

ZomerserieGELDROP - In een huisje in de wijk Braakhuizen in Geldrop woonde voor 1964 iemand die als bijnaam ’t Pouske had. Hij gaf zijn woning de naam ’t Vaticaan. 

Het huisje van ’t Pouske is inmiddels afgebroken, de letters die de woning sierden prijken nu op een huis in de Baron van Tuyll van Serooskerkenstraat. ,,We vonden de naam voor het huis gewoon leuk en we hebben de letters laten hangen”, zegt mevrouw van Mechelen. Ze woont in het huis aan de Baron van Tuyll van Serooskerkenstraat waarop in sierlijke letters ’t Vaticaan staat. Ze heeft geen idee waarom het zo heet.

Een buurtonderzoek in de straat leverde peinzende gezichten op, maar geen verklaring. Ties Beks uit de Sluisstraat, die jarenlang de stenen letters N.V. Wollen Dekenfabriek Nederland bewaarde in zijn achtertuin tot ze een nieuwe bestemming kregen, wist ook niet waar de naam ’t Vaticaan vandaan kwam.

De Geldropse schrijver en onderzoeker Jan Bakker vond het een leuk raadsel en kwam met vijf namen van mensen die vroeger bij de KAJ (Katholieke ArbeidersJeugd) aangesloten waren. In 1957 waren ze als katholieke jongeren naar Rome geweest waar ze een audiëntie bij de Paus hadden ,,Dat moet diepe indruk gemaakt hebben en misschien heeft een van hen daarom die naam aan het huis gegeven.’

Het huis is in 1964 gebouwd, zeven jaar na dat bezoek aan de Paus. De theorie dat een van de toenmalige jongeren het huis bouwde, werd onderuit gehaald doordat de namen niet overeen kwamen met de bouwer van het huis. ,,Misschien een familielid?’’ vraagt Jan Bakker zich af.

Bedevaart

Quote

Die huur was maar een paar gulden, die stelde niet veel voor, zelfs voor die tijd niet

Frans Parren

De peinzende gezichten uit de buurt en de belangstelling van Ties Beks leverde toch wat op. Tijdens de bedevaart naar Handel werd erover gepraat en is het raadsel opgelost. Frans Parren, voorzitter van de Stichting Broederschap der Handelse Processie, wist dat ’t Pouske er ooit had gewoond, met ou en niet met au. 

,,Mijn grootvader van moeders kant, Frans Verschuren, was bakker. Hij had zelfs een broodfabriek en was eigenaar van een paar huisjes die hij verhuurde. Ze stonden rond een pleintje in de buurt van de Sluisstraat.’’ Als kleine jongen ging Frans Parren iedere week de huur ophalen. ,,Die huur was maar een paar gulden, die stelde niet veel voor, zelfs voor die tijd niet.’’ 

Als beloning kreeg hij een chocolaatje. Zijn moeder was er niet zo blij mee dat hij die huur ophaalde. ,,Daar dansen de mensen op tafel’’, waarschuwde ze hem. ,,Ik deed het toch en dus haalde ik ook de huur op in ’t Vaticaan bij ’t Pouske.’’

Parren duikt in oude aantekeningen die hij ooit maakte om te achterhalen wie ’t Pouske was en hoe die zijn bijnaam kreeg. ‘Het zou een vrouw geweest kunnen zijn’, concludeert hij. ‘Er staat Delftse juf bij gekladderd.’ Wie hij of zij was blijft onduidelijk.