Volledig scherm
Harald Rooijakkers uit Gemert. © FotoMeulenhof

Geheugen laat Harald Rooijakkers uit Gemert in de steek, maar zijn muzikale gevoel blijft

GEMERT-BAKEL - Gemertse bandcompetitie Rock The Stage is vooral een weg terug naar het podium voor diskjockey Harald Rooijakkers; een door een hersenaandoening getroffen muzikale duizendpoot.

Een neusje voor goede muziek, dat heeft Gemertenaar Harald Rooijakers (45) al van jongs af aan. En dat kwam goed van pas als hij weer eens de line-up van het plaatselijke muziekfestijn Teutonen regelde. Zo kende hij jaren geleden een jong, ambitieus rockbandje uit Zeeland dat wel te porren was voor een ritje naar Gemert. De inkt op het boekingsformulier was nog nauwelijks opgedroogd of Racoon brak door. En de organisatie van Teutonen wreef in haar handen, want Rooijakkers wist maar weer eens tegen een schappelijk prijsje een publiekstrekker te strikken.

Verwarde toestand

Veel is sindsdien veranderd in het leven van Harald Rooijakkers. Zijn ouders vonden hem zo'n vijftien jaar geleden tot hun schrik gehavend en in zeer verwarde toestand onder aan de trap in zijn huis. In het ziekenhuis werd hij vervolgens enkele dagen in een kunstmatige coma gehouden. Daar bleek dat de val van de trap niet de oorzaak was van zijn toestand, maar slechts een bijkomend gevolg. De boosdoener van alle ellende was een ernstige ontsteking in de hersenen. Rooijakkers krabbelde lichamelijk op, maar zijn kortetermijn-geheugen raakte onherstelbaar beschadigd. ,,Wat ik in mijn hoofd opsla ben ik vaak een halve dag later alweer kwijt.''

Quote

,Wat ik in mijn hoofd opsla ben ik vaak een halve dag later alweer kwijt.'

Harald Rooijakkers

Het is niet moeilijk voor te stellen dat die handicap hem ernstig belemmert in het dagelijks leven. Zijn CD-winkel Cadans kon hij niet meer runnen en werd noodgedwongen verkocht. Ook is hij sindsdien afhankelijk van de zorg. Was Rooijakkers eerst gezichtsbepalend binnen de Gemertse muziekscene, van de ene op de andere dag werd dit een onbereikbare wereld.

Morgan Bosma, een ex-klasgenoot uit zijn middelbare-school-tijd op het Macropedius College, liet de muziekkenner pur sang echter niet vallen. ,,Ik schrok me een hoedje toen ik van zijn ouders hoorde over zijn aandoening.'' Wat Bosma al snel duidelijk werd, is dat Rooijakkers nog steeds met muziek opstaat en ermee naar bed gaat. En dus móést er iets verzonnen worden zodat Rooijakkers zijn ei kwijt kan. Bosma merkte immers dat ondanks zijn handicap de muziekman bij uitstek nog steeds een enorme drive bezat om zijn passie te delen. ,,Hij ging langs de horeca om proberen van alles te organiseren. Zijn hoofd zit nog vol met die creativiteit. Maar omdat het hem niet lukte om structuur in zijn gesprekken te houden, sneuvelden veel plannen in onbegrip.'' Bosma had echter een oplossing: Rooijakkers vorig jaar mede een Teutonen Revival te laten organiseren. Het werd een succes. En het volgende 'project' is er alweer uit voortgevloeid: bandwedstrijd Rock The Stage, waarvan de finale op 8 december in 't Ridderhof gehouden wordt. Rooijakkers mag er als dj het publiek vermaken.

Alternatieve bands

,,Eigenlijk is Harald nooit veranderd'', concludeert Bosma. ,,De meeste jongens op de middelbare school gingen achter de meiden aan. Hij was een zachtaardige jongen die bijna alleen maar met muziek bezig was.'' Vaak ging het om alternatieve bands. Waar het gros naar Dolly Dots luisterde, was Rooijakkers verknocht aan TC Matic en Gotcha. En zijn neus voor goede bandjes liet hem toen al niet in de steek. Red Hot Chilli Peppers of Pearl Jam, deze rockgroepen waren nog niet beroemd of Rooijakkers had Bosma er al kennis mee laten maken. Niet veel later dompelden zijn oudere broers tiener Harald onder in de wondere wereld van jeugdsoos De Bunker, destijds een bastion van punkers en andere alto's. 

Het was eind jaren tachtig, begin jaren negentig de tijd van hanenkammen en The Sex Pistols, maar ook een stroming als grunge was in opkomst. Met zijn timide voorkomen viel Harald Rooijakkers er op het eerste oog wat uit de toon, maar hij voelde zich er juist als een vis in het water. ,,Het waren hele sociale mensen.'' Die zagen bovendien in dat Rooijakkers met zijn enorme muziekkennis waardevol was. Hij ontpopte zich tot diskjockey en programmeur. Een haantje de voorste werd hij evenwel nooit. ,,Het gaat nooit om mijn ego. Als de mensen maar samen lol hebben.'' Precies met die insteek runde hij zijn platenzaak Cadans. Het ging nooit om commercieel succes, wél om mensen kennis te laten maken met mooie, onbekende muziek.

Achter de draaitafel transformeert de anders zo bescheiden Gemertenaar in een waar podiumbeest. Tevreden ziet Bosma de voetjes van de vloer gaan wanneer zijn makker tussen de gigs door de plaatjes draait. Zo blijkt maar dat je ook met een hersenaandoening voor vermaak kunt zorgen. Rooijakkers kan zich weer vol op zijn passie storten. ,,Hij heeft alleen wat handvatten nodig en mensen die hem die aanreiken.'' 

Aantekeningen

Door associaties te leggen komen soms herinneringen van vroeger naar boven. Het helpt, net als af en toe een aantekening maken. Dat Bosma een geschiedenis met Rooijakkers deelt, maakt dat hij de gesprekken kan bijsturen en dat laatstgenoemde weer bij de 'familie' hoort. Het stelt de diskjockey in staat om zich weer met de 'scene' te mengen. De reguliere gezondheidszorg helpt hem bij de dagelijkse noden, maar het waren Bosma en anderen die de weg terug naar het podium plaveiden. En met een basgitaar, drumstel en speakers op de achtergrond komt ook de spitsvondigheid van Rooijakkers terug: ,,Hey Morgan, stuur mij effe de playlists van de bandjes die vanavond optreden. Dan draai ik straks niet dezelfde nummers.''

Gemert e.o.