Volledig scherm
© T Kempers

Handbikebattle 2018: Op armkracht naar de top (deel 1)

SerieDe eerste training zit er op! Afgelopen week heb ik voor het eerst getraind. Voor het eerst op mijn eigen handbike een rondje gereden. En het voelde goed.

Maar voor ik verder ga, zal ik me eerst even voorstellen. Ton Kempers, 53 jaar en al 22 jaar woonachtig in De Rips samen met mijn vrouw Sabine. Vader van twee dochters die al zijn uitgevlogen naar Tilburg en Amsterdam. In het dagelijkse leven ben ik werkzaam als medewerker vakbekwaamheid bij de Veiligheidsregio Gelderland-Zuid. In mijn vrije tijd ben ik posthoofd voor de brandweerpost in dorp en daarnaast ook nog eens correspondent voor deze krant.

En ik heb een dwarslaesie, opgelopen door een ongeluk met mijn racefiets. Weliswaar geen complete, maar toch eentje waardoor mijn oude leventje volledig op zijn kop stond. Naast dat mijn werk aangepast moest worden had en heeft het vooral thuis een enorme impact. Dingen die ik normaal deed, zoals bijvoorbeeld in de tuin werken en helpen in de huishouding, werden een last. Lopen is een strijd geworden. Gelukkig kan ik in veel gevallen terugvallen op mijn vrouw, kinderen en vrienden, die mij bij alle aanpassingen en tegenslagen onvoorwaardelijk steunen. En verder ben ik in behandeling bij de St. Maartenskliniek in Nijmegen. Zij helpen mij verder met de problemen waarvoor wij thuis geen oplossing hebben. Bijvoorbeeld een rolstoel voor de langere afstanden en krukken voor in en om het huis.

Nieuwe uitdaging

Ik ben ook jaren bezig geweest met wielrennen. Voor de gezelligheid natuurlijk, maar ook voor het sportieve. Een uitlaatklep om mijn energie kwijt te kunnen met de blik op oneindig en het verstand op nul. Maar dat gaat dus niet meer. In Nijmegen hielpen ze me met het zoeken naar een nieuwe uitdaging. En die heb ik gevonden in het handbiken. Fietsen met je armen in plaats van met je benen. Maar toch een uitlaatklep en toch weer de blik op oneindig.

Van het een kwam het ander. Mijn enthousiasme voor het handbiken was voldoende om door de St. Maartenskliniek gevraagd te worden voor de handbikebattle 2018. Een sportieve strijd tussen teams van revalidatiecentra in Nederland in het mooie Kaunertal in Tirol. Een rit van 21 kilometer richting de Kaunertalergletscher met 1000 hoogtemeters. Doel, natuurlijk een beker, maar voornamelijk de grenzen verleggen, weer ergens naar toe kunnen werken en weer plezier krijgen in het sporten. Ondanks je beperking.

En ik heb er zin in! Samen met Sabine, mijn vrouw en mijn buddie. En via dit maandelijks verslag wil ik u meenemen in onze tocht naar boven. Naar de Ochsenalm op 2150 meter hoogte. Maar ik wil op deze manier ook aandacht vragen voor dit geweldige evenement, dat mensen met een beperking aan hun benen weer een enorme uitdaging biedt. Door letterlijk een berg te overwinnen leert de deelnemer aan deze battle zichzelf nog beter kennen en geeft het de power om ook andere dromen na te streven.

Komende week de medische keuring. Maar deze week alvast mijn eerste trainingsronde gehad en er zullen nog vele volgen!

ED gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement