Volledig scherm
Ieder mens ervaart pijn anders. Wil je weten hoe kleinzerig jij bent, doe dan de de pijntest.

De Houdbare Mens: klein

Klein, dat is het thema van deze bijlage. Het thema ‘klein’ kan breed worden ingevuld. Klein mag ook gaan over kleine moeite, groot plezier. Over klein geluk, kleine beestjes – huismijt bijvoorbeeld.

Frank Raaijmakers van MatrasCleaner laat in de video zien wat er allemaal in een matras zit van één jaar oud.

De kleine dingen die het doen. Of over kleinzerigheid…
Hoe reageer je als je je teen stoot of met een hamer op je duim timmert? Kun je tegen een beetje bloed prikken? Wil je weten hoe kleinzerig je bent, doe dan de de pijn-test:

Op kleine voet leven
In ieders leven is het onvermijdelijk, er komt een tijdstip dat je leeftijd je schoenmaat inhaalt. Bij mannen is dit vaak boven de veertig; vrouwen komen vaak net voor hun veertigste verjaardag op dat punt. Bij de 29-jarige Kim Garczyk komt het al over twee jaar. Ze is ‘gezegend’ met kleine voeten en schiet schoenen aan met maat 31.

Het levert haar best wat hoofdbrekens op. Niet als ze werk- of sportschoenen zoekt. Dan kan nog wel terecht in reguliere schoenenwinkels. ‘Maar vaak slaag ik dan op de jongensafdeling.’ Lastiger wordt het als ze op zoek is naar een modieuze damesschoen inclusief een hakje. ‘Soms heb ik het geluk dat een maat 35 past, maar dan moet ik wel werken met wat inlegzooltjes.’

Als leerling van groep 8 van de basisschool had Kim maat 26. ‘Dat viel in die tijd nog niet zo op.’ Het werd pas echt problematisch rond haar 16e jaar. ‘Dan zoek je toch een leuke schoen en die kun je niet vinden met zo’n kleine schoenmaat.’

Inmiddels biedt het internet uitkomst, daar zijn wel sites die gespecialiseerd zijn in kleine maten. ‘Maar daar betaal ik dan wel vaak de hoofdprijs voor.’ Voor Kim Garczyk is er bijna nooit uitverkoop.

Hoewel ze het niet handig vindt, is haar schoenmaat voor Kim geen echt groot probleem. ‘Dat is pas als je zonder voeten geboren wordt.’ Met haar 1,58 meter valt haar schoenmaat ook niet zo op. ‘En al helemaal niet als ik laarsjes draag, want dan smokkel ik wat maten en trek ik maat 35 aan.’

Kleine moeite, groot geluk
Een kleine maand geleden vroegen we op welke manier jij jezelf inzet voor iemand die ziek of eenzaam is.

Fiets je bijvoorbeeld met een slechtziende buurtgenoot of nodig je een alleenstaande buurvrouw eens per week bij jou aan tafel uit. Doet je dat via een organisatie of is het een eigen initiatief?

Alle reacties:

Maria van Bussel (54)
Naast mijn vierdaagse werkweek doe ik vrijwilligerswerk bij Stichting Kledingbank Gemert-Bakel e.o. Elke zaterdagmorgen nemen we kleding, schoenen, sieraden, speelgoed en andere goederen in ontvangst die we aangeboden krijgen van de medemens, die wij weer sorteren en in ons winkeltje zetten! Op woensdag en op zaterdagmiddag komen de cliënten (via een verwijzing) er gratis kleding en schoenen uitzoeken, maar ze kunnen er ook hun verhaal kwijt. Als je dan na afloop de blije gezichten ziet, weten we dat we er goed aan doen. Onze allereerste cliënte kwam bij ons voor kleding, want ze had die dag een sollicitatiegesprek en hoorde na afloop dat ze was aangenomen. Super toch! Zo zie je maar: kleren maken de man (in dit geval de vrouw).

Wim van Lieshout (75)
Ik heb mij van 1956 tot 2006 ingezet voor de medemens als bloed/plasmadonor, in de wetenschap dat anderen (wanneer het nodig zou zijn) ook mij aan bloed zouden helpen. Wat tot op heden niet nodig is geweest.

Annelies Hurkmans (54)
Ik zet mij in voor de medemens doordat ik wekelijks met een mevrouw van 83 jaar boodschappen doe en uitstapjes maak.Zoals kleding, schoenen en panty's kopen, 2 keer per jaar naar de tandarts, de oogarts en de cardioloog, op bezoek gaan bij familie die veraf woont, met regelmaat mee naar haar vroegere vriendinnen, een terrasje pakken of zomaar een stukje met de auto rijden.

Henny (63)
Ik zet mij in voor de medemens doordat ik een keer per maand voor een bejaard, gehandicapt echtpaar de grote boodschappen met mijn auto doe, zodat ze een maand vooruit kunnen. Zonder betaling natuurlijk.

Peter van Breugel (76)
Ik zet mij in voor de medemens doordat ik sinds 2011 als vrijwilliger werkzaam ben geweest bij het museum Bevrijdende Vleugels in Best. Sinds twee jaar zorg ik samen met een collega voor de bibliotheek in een bejaardencentrum ide regio. En met veel plezier!

Maria Vermolen (56)
Ik ga een paar keer in de week vrijwilligerswerk doen in een bejaardenhuis. Een keer per week op zaterdagmiddag in een groep bij demente mensen.

Twan Jansen (20)
Ik ben inmiddels al vier jaar vrijwilliger bij de scouting. Ik ben lid van een dorpsraad in mijn gemeente. Verder ben ik ook nog actief als voorzitter van een studievereniging. Zoals je ziet doe ik niets voor onze zieke medemens, maar ben wel genoeg met andere sociale vrijwillige taken bezig.

Ada Hoogendorp (62)
Ik ga elke week uit eigen initiatief een goede kennis opzoeken in een bejaardenhuis. Zij zit al 3,5 jaar in een rolstoel en komt het huis niet meer uit. Tevens doe ik een boodschap voor haar en pin geld als ze nodig heeft. Altijd als ik daar ben geweest ben ik dankbaar voor het leven dat ik heb!

Een keer in de week ga ik naar een eenzame vroegere buurvrouw van 82, of zij komt met de taxibus naar mij. Zolang ze dat nog kan, want ze heeft dit jaar helaas moeten verhuizen naar een kleinere woonruimte in verband met haar leeftijd. En wij doen dan het spelletje Rummikub. We kijken er elke week naar uit! Ik hoop dat we dit nog heel lang kunnen doen. Als het haar te zwaar wordt om naar mij te komen, ga ik naar haar toe.

Ik ben vrijwilligster bij Stichting Digitolk. Ik geef daar computerlessen en doe daar mee de inloop. Veelal zijn het cursisten in de leeftijd van mijn generatie die les bij ons komen nemen, maar natuurlijk is iedereen van harte welkom. Wij doen dit op diverse plaatsen in Eindhoven. Ikzelf doe dit in de wijk Gestel.

Dhr. Boorsma (45)
Ik zet mij in voor de medemens doordat ik zorg voor onze drie rolstoelgebonden kinderen, van wie twee met een verstandelijke beperking. Daarbij ben ik zelf ook scootmobieler. Mijn vrouw werkt heel hard om alles zo prettig mogelijk te maken en te houden. Ze zorgt ook voor mijn moeder: zij heeft een tia gehad en kan het huishouden niet meer doen. De tuin doe ik erbij, op handen en knieën.

Helma Janssens (59)
Ik zet mij in voor de medemens doordat ik 2 keer per week vrijwilligerswerk verricht en mensen help met verwerken van het verlies van een geliefd huisdier.

Driekus (69)
Ik kan mij inzetten voor de medemens, omdat ik niet constant bezig ben met Facebook.

Marie-Jose Brans (62)
Ik zet mij in voor de medemens doordat ik een man heb die voor een groot gedeelte afhankelijk is van mij. Mijn dagen zijn behoorlijk gevuld met hulp aan mijn man die drie jaar geleden een herseninfarct kreeg en daardoor linkszijdig uitvalsverschijnselen heeft. Zijn linkerarm is volledig verlamd en lopen gaat zeer moeizaam. Daarom is hij aangewezen op een rolstoel buitenshuis. Na het infarct heb ik me meteen voorgenomen om, als het mogelijk zou zijn, hem thuis aandacht te geven en te verzorgen. Na een lange revalidatietijd mocht mijn man eindelijk en tot zijn grote vreugde naar huis. In het verleden was ik verpleegkundige en het zorgen zit me in het bloed. Ik voel me er tevreden bij.

Rien (66)
Ik maak graag muziek in een groep. Daarmee spelen we graag voor bejaarden- en verzorgingstehuizen. Je moet eens kijken hoe gelukkig wij allemaal zijn.

Theo Backx (66)
Ik zet mij in voor de medemens doordat ik elke dag de tijd neem voor enige yogamudra-oefeningen en selfhealing (in het kader van 'verbeter de wereld en begin bij jezelf'). Praktisch: als mensen hulp nodig hebben, dan sta ik voor ze klaar als dat nodig is.

Willem den Brabander (62)
Ik zet mij in voor de medemens doordat ik regelmatig optreed voor de oudere medemens met een muziekrepertoire van vroeger en heden. Ik zing en speel gitaar. Ook heb ik me aangemeld als hulp voor een tweetal ouderen, om ze uit hun isolement te halen. Verder help ik in de buurt waar ik kan.

Antoine Brok (44)
Ik zet mij in voor de medemens doordat ik al weer voor de 5e keer mee ben geweest op bedevaart naar Lourdes. Dit doe ik via de Stichting Nederlandse Lourdesbedevaart voor Zieken (NLZ). Ik krijg hier heel veel voldoening van en je krijgt heel veel waardering van de medemens. Ik kan dit ook echt iedereen aanbevelen het is echt een leuke ervaring om mee te mogen maken.

Annie Leenders (56)
Ik zet mij in voor de medemens doordat ik met regelmaat naar iemand ga die alleen is en veel narigheid heeft meegemaakt. Ook ruim ik regelmatig zwerfafval in de omgeving van mijn appartement op.

Karin Buijtels Lievens (47)
Ik zet mij in voor de onbekende medemens. In ons dorp wordt al ruim 10 jaar niet meer gecollecteerd voor het Reumafonds. Dit jaar (2012) met 2 familieleden weer voor 't eerst gecollecteerd en ben meteen organisator geworden van Bergeijk. Ik ben dus hard bezig om te proberen om de collecte 2013 weer nieuw leven in te blazen! Maar alleen lukt mij dat niet, dus alle hulp is welkom. Zie Reumafonds Bergeijk op Facebook.

M. Loderus (61)
Omdat de mens dat verdient, en ook omdat vaak de ouderen voor ons hebben gezorgd, dat wat wij nu hebben. Want het is nu zo van 'ikke ikke en rest kan stikken' en daarom ben ik vaak bij mijn buurvrouwtje van 86 jaar en maak een praatje, breng haar vaak eten en doe boodschappen voor haar.

Dick de Gunst (66)
Ik zet mij in voor de medemens doordat ik samen met 22 vrijwilligers een seniorensoos heb opgezet. Speciaal voor senioren in Eindhoven, een plaats waar zij dagelijks terecht kunnen voor gezelligheid. Zie ook www.onsplatform.tv/andromeda

Nel de Vries (67)
Ik zet mij in voor de medemens doordat ik heb ondervonden dat een blij gezicht je erg goed doet. Het begon voor mij door als vrijwilligster mee te gaan met de zonnebloemvakanties. Het bijzondere daarvan vond ik dat je in het begin van de week allemaal vreemd binnenkomt en na ontspannen met elkaar te zijn opgetrokken deel je aan het einde van de week met een aantal iets heel bijzonders. Voor de mensen is het fijn hun levensverhaal eens met anderen te delen.

Bob en Hennie van de Kerkhof (60)
Ik draai het om: mijn vrouw en ik worden al meer dan 2 jaar echt geholpen door de buren van een paar huizen verder. Nadat ik vorig jaar mijn heup brak, hebben ze ons 16 weken intensief geholpen en daarna begeleid. Afgelopen januari werd ik getroffen door een ernstige hersenvliesontsteking en weer staan ze tot op de dag van vandaag klaar met ons te helpen in de breedste zin van het woord. Niets is te veel, soms voel ik me wel schuldig. Een paar voorbeelden wat ze voor ons doen is: het rijden naar bv tandarts, huisarts, ziekenhuis, revalidatiecentrum, de boodschappen brengen, ons naar andere vrienden rijden. Kortom: niet wij, maar zij verdienen een plek in de bijlage! We hopen dat ze er zeker voor in aanmerking komen!

Marleen Coppens (17)
Begin dit jaar ben ik samen met 15 andere deelnemers in Veldhoven/Eindhoven begonnen aan WorldisU. Wij zijn studenten, werkzoekenden, afgestudeerden en scholieren. We willen mensen bewust maken over wat ze kunnen betekenen voor anderen, zodat we er samen gelukkiger op worden. Daarom hebben we het project Durf Te Doen (DTD) opgestart. Het project gaat erover mensen met elkaar te verbinden door iets goeds voor elkaar te doen. Zo'n goede daad moet anderen inspireren tot andere goede daden. Zo vormt één persoon de schakel van een begin van verandering. Het goeds doen is niet afhankelijk van status, afkomst of geloof, het gaat er juist om dat je jezelf in staat stelt iets voor een ander te betekenen. Het project wordt verspreid door middel van armbanden. Hierin staat ons logo en een volgnummer. Wanneer iemand iets voor iemand anders heeft gedaan, kunnen zij hun nummer intoetsen op de website en kunnen ze een kort berichtje of een filmpje achterlaten op de website met wat zij hebben gedaan, of wat er voor hen is gedaan. Vervolgens kunnen ze dit bandje doorgeven aan een persoon voor wie ze dit hebben gedaan. Deze persoon kan vervolgens een goede daad doorgeven met het bandje, enz. Wij zijn jongeren van nu, wij willen iets doen voor de samenleving. U ook? www.facebook.com/durftedoen

José Hendriks (68)
Sinds mijn pensioen ben ik taalcoach bij Vluchtelingenwerk. De bedoeling is dat je een paar uurtjes per week iemand helpt met het leren van de Nederlandse taal en ze een beetje wegwijs maakt in onze samenleving. In de praktijk ben je ook een soort vraagbaak voor het begrijpen van moeilijke formulieren, begeleiden bij doktersbezoek, afspraken maken met instanties, de kinderen helpen met b.v. het vinden van de bieb, een beetje wegwijs maken in de stad, bemiddelen bij een schoolkeuze, enz. Het zijn dus wel meer dan een paar uurtjes, maar het is fijn om iets voor hen te betekenen.

Jan Coolen (73)
De meeste mensen leven onbezorgd wat gezondheid betreft. Zo ook ik, totdat het noodlot toesloeg: mijn vrouw kwam na een ernstig herseninfarct in een verpleegtehuis (rechts verlamd, niet praten, altijd rolstoel). Daar zag ik hoe troosteloos en vaak uitzichtloos gehandicapten en ouderen zijn, die om wat voor redenen dan ook van vrijwilligers afhankelijk zijn om nog enige opleving in hun bestaan te hebben. Een keer naar een winkelcentrum, een eind wandelen, een gesprekje in de gemeenschappelijke ruimte. Dat deed ik vijf jaar voor mijn vrouw (ze is overleden) en geloof me... dat wist ik voorheen ook niet... het geeft zo ontzettend veel voldoening als je iemand anders kunt helpen. Die enorme voldoening bij jezelf en de grote dankbaarheid van de patiënt. Dit zie ik ook bij de (helaas veel te weinig) vrijwilligers die nu actief zijn. Probeer het eens en u zult blij zijn met deze tip.

Paul van Est (42)
Ik zet mij in voor de medemens doordat ik al bijna 8 jaar vrijwilliger ben bij de Hall of Fame in Tilburg, ik twee mensen van hele goedkope woonruimte voorzie in mijn huis, ik me bij Stichting Duurzaam Tilburg ruim 7 1/2 jaar grotendeels vrijwillig inzette voor een duurzamer Tilburg, ik de afgelopen periode als oud-wijkbewoner mijn bijdrage geleverd heb aan de ontwikkeling van Stadshoeve de Tuin vlakbij de 5-sprongen en ik me als coördinator vrijwillig inzet voor kindertuin Het Beloofde Land in mijn wijk Jeruzalem en ook verder buurtgerichte activiteiten ondersteun met raad en daad.

Annelies van Zeben (39)
Ik zet mij met andere lotgenoten in om buurtbewoners in omgeving Zuiderkwartier een hart onder de riem te steken, die al strak zit. Wij organiseren voor de 5e keer een beurs met informatie om wat ruimte te krijgen in je portemonnee. Omdat wij weten hoe moeilijk het is en je soms de weg niet vindt. Of gewoon het beu bent die weg te zoeken. Maar ook leuke dingen willen wij organiseren, die niet zoveel kosten. Zoals een picknick en leuke fietstripjes en ruilmarkten. Samen staan we sterk daarom heet onze werkgroep Samensterk.

Pieter Geerts (62)
Ik zet mij in voor de medemens die nog zelfstandig woont door hun tuintje gratis bij te houden. Nou ja, gratis; voor één kopje koffie!

Ans Kroot (40)
Er gewoon zijn! Ik ga met ze fietsen, helpen in de huishouding, samen naar de markt, helpen met papierwerk zoals zorgpolissen. En wondverzorging: aan huis en op locatie. Een praatje maken. Ik ben vrijwilliger bij o.a. het Rode Kruis, EHBO, brandwondenstichting, kinderen in het SBO onderwijs. Brede expertise in het autisme, oproep bij homecare. Al bij al er gewoon zijn, in de "stille hoop" dat er ook iemand voor mij op staat als ik er aan toe ben, op leeftijd wel te verstaan.

Brenda Cijffers-Rovers (33)
Ik zet mij in voor de medemens doordat ik samen met mijn man, 3 kinderen en familie een mantelzorgwoning in boerderijstijl heb gerealiseerd voor mijn ouders. Dit was vooral nodig vanwege de zorg (nu en vooral in de toekomst) voor mijn vader die een chronische aandoening heeft. Ik ben weer gaan werken om de financiën rond te kunnen krijgen, we hebben een groot bouwproject opgepakt en uitgevoerd en we zijn met 2 gezinnen verhuisd. Het resultaat mag er zijn: ongeacht wat er gebeurt, er kan voor mijn ouders gezorgd worden en - indien nodig - ook voor anderen. Als tegenprestatie ondersteunen mijn ouders ons in de zorg voor onze 3 kinderen. Drie generaties die voor elkaar zorgen, op die manier proberen het ideaal van een Houdbare Mens te realiseren!

Piet van de Ven (79)
Ik ben vanaf 1974 in het bezit van een licentie sportmassage. De laatste jaren werk ik als vrijwilliger-masseur in een verzorginghuis, op woensdagmiddag komen er 8 bewoners die een hand- of voetmassage krijgen. Zij betalen dan 2 euro aan de administratie waarvan weer andere dingen gedaan kunnen worden voor de bewoners. Het is zeer dankbaar werk.

Nelly Niens (59)
Wij organiseren met onze motorclub ieder jaar een treffen en nodigen dan zoveel mogelijk zijspanners en trike-rijders uit zodat we dan op de zondag een rondrit met mensen met een beperking kunnen rijden. Daarbij krijgen zij een lunch aangeboden en amuseren wij ze de rest van de dag met onder andere een playbackwedstrijd met mooie prijzen en een optreden van poptrio We Mele.

Paqui Nagel (47)
Ik zet mij in voor de medemens doordat ik vrijwilliger ben in de huiskamer, waar de mensen lekker een bakje koffie doen en een praatje maken. Dat zijn mensen met een verstandelijke beperking die zelfstandig wonen en daar dan even binnen lopen.

Cor van der Schans (57)
Door mijn eigen ervaring, hoe het is om een jaar te moeten wachten op een donorhart en het bijna niet overleefd te hebben, weet ik dat het nodig is om mensen bewust te maken van de registratie in het donorregister. Ik geef eenmaal per week voorlichting, geheel belangeloos, aan allerlei groepen uit de Brabantse samenleving. Ik heb een artikel en foto ter publicatie. Dit is per e-mail te verkrijgen en sluit aan bij de start van de donor week (22 oktober).

Sylvia Meijer (40)
Wij zijn vanaf 2006 een puppypleeggezin voor KNGF geleidehonden. Wij socialiseren pups vanaf 7,5 week tot ongeveer 15 maanden, zodat ze goed voorbereid zijn om aan hun opleiding tot blinde geleidehond te beginnen. Ondanks dat het afscheid erg moeilijk is na 1 jaar is de voldoening zeer groot. Het meewerken aan een zelfstandiger leven van onze blinde medemens betekent voor ons Groot Geluk.

Volledig scherm
De 29-jarige Kim Garczyk leeft op kleine voet
ED gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement