Volledig scherm
Accordeonconcert in Helmond © Matthijs Lodewijks

Boeiende muzikale geschiedenisles in De Fonkel in Helmond

HELMOND – Vlak voordat openingsact For Fun het podium van De Fonkel betrad, had presentator en Accordeana-voorzitter Wilco van Laarhoven nog een huishoudelijke mededeling voor de aanwezigen. ,,Mobiele telefoons die piepen en kraken, graag uitzetten. Mensen die piepen en kraken, mogen blijven zitten.”

Van Laarhoven doelde daarmee natuurlijk op de leeftijd van het publiek dat gewoonlijk geïnteresseerd is in accordeonmuziek. Ook in het wijkcentrum in de Prins Karelstraat was dat niet anders; grijs overheerste. Maar de muziek die door de drie deelnemende orkesten ten gehore werd gebracht, was verre van ouderwets of kleurloos.

Accordeonstad

Die drie orkesten waren For Fun (voortgekomen uit het accordeonorkest van Jan Martens), Helmond A.K. (opgericht door Addy Kleijngeld) en Accordeana (opgericht door Arie Willems). Om de status van Helmond als accordeonstad te onderstrepen, deelden zij – niet tegelijk overigens – het podium.

For Fun, het enige orkest dat niet gedirigeerd werd, beet het spits af. Zij opende met Les Patineurs (The Skaters’ Waltz) van Emile Waldteufel; een winterse wals in zes achtste maat. De cadans van het nummer, waarop het ongetwijfeld prettig schaatsen is, nodigde enkele toehoorders al uit tot zachtjes meedeinen met het hoofd, maar de stemming kwam er pas écht in na het inzetten van de Amsterdamse Medley. ,,Hiermee hebben we al menig bejaardenhuis op z’n kop gezet”, deelde de eerste accordeonist van het gezelschap de redelijk gevulde zaal mee. For Fun sloot af met twee arrangementen van geestelijk vader Jan Martens, waarna hen een uiterst terecht applaus ten deel kwam.

Een fraai moment vond plaats tijdens de podiumwissel. Henk Ceelen vertolkte, begeleid door accordeonist Carel de Bruijn en nostalgische foto’s, ‘Umdè’k Er Zo Van Haaw’; een ode aan Helmond. Toen de gordijnen weer geopend werden, zat daar het veertienkoppige gezelschap van Helmond AK. Met lichte en klassieke muziek zorgden zij voor een muisstille zaal. Vooral hun vertolking van ‘Morgenstimmung’, misschien wel het bekendste werk van de Noorse componist Edvard Grieg, was van grote schoonheid.

Muziekles

De bezoekers die de koelte van De Fonkel verkozen boven de uitbundig schijnende nazomerzon, kregen trouwens niet alleen muziek, maar ook muziekles. Zo maakte Van Laarhoven tijdens het tweede intermezzo nog maar eens duidelijk hoe groot de invloed van Arie Willems was - en is. Willems componeerde weliswaar minder nummers dan Addy Kleijngeld, maar drukte op een andere manier zijn stempel. Hij ontwikkelde een eigen methode en gaf les aan veel leerlingen, die op hun beurt weer les gingen geven volgens Willems’ methode.

De vooral klassieke invloed van de in 2004 overleden Helmonder, die – net als Kleijngeld – binnenkort vereeuwigd wordt in het Helmondse straatnamenboek, heeft uiteraard ook de huidige orkestleden van Accordeana bereikt. Door het spelen van vijf virtuoos uitgevoerde muziekstukken – onder meer werken van de heren Tchaikovsky, Vivaldi en Bach – gaven ze de middag het einde dat het verdiende. Met het slotnummer, De Fabriek van componist Ruud Bos, kwamen twee belangrijke oer-Helmondse elementen fijntjes samen: industrie en accordeonmuziek. Dat in elk geval het laatste nog zeer relevant is, werd gisteren wel duidelijk. 

ED gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

In samenwerking met indebuurt Helmond