Volledig scherm
Twan Klomp. © Ton van de Meulenhof

Oud-agent uit Helmond schrijft boek over De Strontvlieg

HELMOND - Zo'n 25 jaar lang voerde oud-politieman Twan Klomp vanuit de lucht inspecties uit. De Helmonder heeft hier een boek over geschreven. 

Een wereldprimeur in Helmond, dat gebeurt niet zo vaak. Toen Twan Klomp namens de gemeentepolitie met een ultralicht vliegtuigje luchtinspecties ging uitvoeren, kwam zelfs CNN kijken. 'Politie Helmond' stond met grote letters op een vleugel van de Skywalker. Er werd een vliegveldje ingericht op een weiland. 

De Strontvlieg, zo noemden agrariërs en loonwerkers dit vliegtuigje, dit spiedende oog. Het is ook de titel van het boek dat Twan Klomp schreef over 25 jaar opsporen en handhaven vanuit de lucht. Het werd vrijdag gepresenteerd

Reuma

De ondertitel 'opkomst en ondergang' geeft aan dat Klomp niet meer vliegt. Door een zware vorm van reuma is de Helmonder (59) aan een rolstoel gebonden.  Ondergang slaat ook op zijn politiecarrière in de lucht, die door veel tegenwerking ten einde kwam. Landelijk waren ze niet zo gecharmeerd van die Helmondse vlieger. 

,,Dertig, veertig jaar lang had de Politie Luchtvaartdienst op Schiphol het monopolie. Begon die gekke politie Helmond  ineens met een vliegtuigje." 

Het idee ontstond bij Klomp toen hij in 1989 thuis zat. ,,Ik had een dikke depressie, wilde wat anders. In een krantenartikel las ik dat de officier van justitie meer toezicht vanuit de lucht wilde. Daarop diende ik een voorstel in bij korpschef Zuketto. Die was toen bezig met het opzetten van de Stichting Toezicht, Orde & Preventie (STOP). Daar paste dit idee goed in."

Recherchewerk

In het begin voerde Klomp alleen milieu-inspecties uit.  ,,Vuilverbrandingen, mest uitrijden en dumpingen spoorde ik zo op. Daarna kwamen de wietkwekerijen in maïsvelden. De laatste jaren was het vaak recherchewerk. Officieren van justitie vroegen om luchtfoto's voor de beeldvorming bij zaken. Om vragen te kunnen beantwoorden als 'wat zou de vluchtroute zijn geweest'of 'waar zouden ze iets gedumpt kunnen hebben'."

De vliegende Klomp werd een succes. ,,Korpsen in Brabant-Noord en Limburg wisten me te vinden, omdat ik snel reageerde. Via de landelijke weg kon het weken duren voor een verzoek werd ingewilligd. 'Och, we bellen Twan Klomp wel', zeiden ze. Naast mij waren er nog drie 'losse' vliegers. We zaten met ons vliegtuigje op een bepaald moment op 500 aanvragen per jaar. De landelijke dienst, met 35 vliegers, kreeg er 1500 tot 2000."  

Kalasjnikov 

Het was niet altijd zonder gevaar. Een tuinder met veel werknemers uit het Oostblok (toen nog illegaal) was voornemens om met een Kalasjnikov te laten schieten op het vliegtuigje. Er zou iemand uit voormalig Joegoslavië voor worden ingehuurd. Het gebied boven de tuinder werd enkele dagen gemeden. Klomp heeft het destijds maar niet aan zijn vrouw verteld. Zij las dit pas toen hij dit boek aan het schrijven was.

Klomp is ook een vader: terug van een vroege vlucht zag hij zijn dochter met vriendinnen naar school in Deurne fietsen. 'Ik vloog het groepje, al zwaaiend uit de cockpit, voorbij en draaide met een keurige linkerbocht nog eens om hen heen.  De reactie van mijn dochter bij het avondeten: 'Ik schaamde me dood.'

Na de 'ultralight' volgden duurdere toestellen. In 2006 hield het op bij de politie vanwege nieuwe regelgeving. Klomp begon voor zichzelf, vloog voor waterschappen en provincie. Politievluchten werden alleen nog door de KLPD uitgevoerd. ,,Ik mocht daar wel gaan vliegen, maar moest onderaan beginnen. Mijn achttien vliegjaren telden niet mee. De kans dat ik echt nog in actie zou komen, was nihil." Blijkbaar zat er oud zeer, denkt Klomp.