Volledig scherm
Staand (vlnr): de vrijwilligers Douha Ibrahim, Fien Emons, Nancy Meijer, Patricia van Riel, Bert Gerbrands en Thanaa Khalil. Zittend: de coördinatoren Mien Paridaans (l) en Evelyn van den Hurk. © Sem Wijnhoven

Thanaa tolkt en Bert heeft geduld bij Humanitas in Helmond

HELMOND - Een typische doordeweekse ochtend. In de Ruilwinkel van hulporganisatie Humanitas in Helmond heerst een gezellige chaos. Vrouwen struinen rond tussen de rekken met tweedehands kleding. Een oudere dame laat haar haar knippen. Ene Vincent is bezig met fietsreparaties. Geld komt er nergens aan te pas. Wie iets (gedaan) wil hebben, moet ook iets aanbieden: een goed of een dienst. Contact verzekerd. De voertaal is Nederlands, maar dat is lang niet ieders moerstaal. Mensen helpen elkaar. Er wordt veel gelachen.

Komende donderdag viert Humanitas Helmond het twintigjarig bestaan. Het begon eind jaren 90 met het project Home-Start: opvoedondersteuning door vrijwilligers. Daarmee was elders in Nederland ervaring opgedaan en ook in Helmond was er behoefte aan zulke laagdrempelige hulp. Later volgden andere projecten: Gevaarlijke Liefde bijvoorbeeld, dat jongeren leert over loverboys, sexting en jeugdprostitutie. En voor na een (vecht)scheiding: Begeleide OmgangsRegeling, waarbij het belang van het kind centraal staat.

Bij al deze activiteiten vormen vrijwilligers nog altijd de ruggengraat. „Zij zijn het belangrijkst, zij dragen alles”, zegt Evelyn van den Hurk, coördinator van Home-Start. Dus ze is maar wat blij met mensen als Patricia van Riel. De dertigjarige Helmondse is al zes jaar opvoedondersteuner. „Je probeert ouders zelfstandiger te maken. Dus in plaats van dat ík steeds bel met instanties, oefen ik met hen hoe ze dat zelf kunnen doen.” 

Relevant

Anderen kunnen helpen, een slechte situatie verbeteren, daar haalt Van Riel voldoening uit. „Als vrijwilliger kun je meestal langer hulp bieden dan een professional.” Haar werk blijft onverminderd relevant. Sterker, de problematiek wordt zwaarder, mede door de bovengemiddelde instroom van vluchtelingen een paar jaar geleden. „Ik had iemand die niet snapte dat ze geld opzij moet zetten voor vaste lasten. Zo iemand maak je wegwijs.”

Dit doet ook Nancy Meijer, maar dan met jongeren. Ze vertelt op scholen over loverboys; hoe die te werk gaan. Tegenwoordig is dat overwegend brutaal. Werden meisjes voorheen eerst ingepalmd met cadeautjes en complimentjes, loverboy 2.0 gaat vrijwel direct over tot chantage. Vaak is dit het gevolg van sexting, het sturen van pikante foto’s vanaf een mobiele telefoon. „Je moet uitleggen dat het niet normaal is om zulke foto’s te delen”, stelt Meijer. Haar doel? „Al zou ik maar één iemand helpen.”

Architect

De Ruilwinkel (Engelseweg 127a) is er voor heel Helmond en telt 3.600 leden. Vanwege de opzet blijven de nodige nieuwe bezoekers ‘plakken’. Neem Douha Ibrahim uit Syrië. Kwam een paar jaar geleden voor kleding, ging taallessen volgen en verricht nu hand-en-spandiensten. En zie Thanaa Khalil, eveneens uit Syrië. In haar vaderland was ze architect. Nu is ze bij de Ruilwinkel een soort manusje-van-alles en dient ze geregeld als tolk, dankzij de taallessen van Bert.

Bert is Bert Gerbrands, 70 jaar, uit Nuenen. Gepensioneerd, atechnisch, heeft hoogtevrees en vliegangst. „Maar ik kan niet stilzitten, daarom ben ik hier.” Gerbrands geeft sinds 2,5 jaar Nederlandse les bij Humanitas. „Ik begon met vier leerlingen, nu heb ik er zeventien”, zegt hij met gepaste trots. „Veel van hen gaan ook naar het ROC, vanwege de verplichte inburgering. Maar hier is er meer ruimte voor individuele aandacht.” Gerbrands tovert een grijns op zijn gezicht. „Weet je waar ik achter ben gekomen? Ik blijk geduld te hebben. Nooit geweten.”

In samenwerking met indebuurt Helmond