Aangeboden door Elkerliek ziekenhuis
Advertentie
'Aangeboden door...' is content gemaakt in opdracht van en betaald door een adverteerder, geproduceerd door de commerciële afdeling van DPG Media. De journalisten van ED zijn hier niet bij betrokken.
Volledig scherm
© Elkerliek ziekenhuis

Patiënten weten chirurg nog elke dag te ontroeren

Elkerliek ziekenhuisWie rondloopt in het Elkerliek ziekenhuis, ziet ogenblikkelijk de passie die de medewerkers voor hun werk hebben. Niet alleen de restaurantmedewerker, de operatieassistent, de chirurg maar ook alle andere collega’s en vrijwilligers zijn gedreven en enthousiast en zien het als hun taak het verblijf voor patiënten zo aangenaam mogelijk te maken. Want iedere patiënt is uniek en zorgt voor een mooi verhaal. Zo werd chirurg Johannes ontroerd door de 91-jarige mevrouw De Vries, een engel.

Daar zit ze. Een engel. Als chirurg is Johannes altijd goed voorbereid. Hij weet ook wat hem deze dag in het ziekenhuis te doen staat. Maar op een engel heeft hij niet gerekend. Aanvankelijk lijkt het nog een normale zondagochtend. Zoals gebruikelijk loopt hij visites; bezoekt de patiënten die hij heeft geopereerd of nog moet opereren. Het is zo rustig op de gangen dat hij zijn eigen voetstappen hoort. De enige die hij tegenkomt is de pastor. Je zou de geestelijke kunnen zien als een voorbode van wat komen gaat, maar voor zijn aanwezigheid die ochtend is een broodnuchtere verklaring: de hostie is voor sommige katholieke patiënten nu eenmaal een onmisbaar medicijn.

De overlevingsdrang, de veerkracht 

De pastor en Johannes groeten elkaar kort en lopen verder. Johannes opent de deur van een eenpersoonskamer. Hier ligt een 91-jarige patiënte die niet lang meer te leven heeft. Tenzij. Tenzij hij haar opereert. Een riskante ingreep, maar haar enige kans. Als zij haar twijfels opzij zet, kan hij haar misschien nog wat jaren geven. Met hetzelfde vuur waarmee Johannes er ooit voor koos chirurg te worden, stapt hij nu de kamer binnen. Verbaasd blijft hij staan. Het bed is leeg. Johannes kijkt naar de stoel. Nu heeft hij in de loop van zijn carrière al veel gezien. Als arts die na zijn studie vooral wilde repareren, heeft hij steeds meer oog gekregen voor de patiënt zelf. Sindsdien ziet hij de mens: de overlevingsdrang, de veerkracht. Op zijn operatietafel ligt altijd iemand met een verhaal. Hij opereert iemands kind, partner, vader of moeder, altijd iemand die niet door dierbaren kan worden gemist. De 91-jarige vrouw heeft hij leren kennen als een lieve en elegante weduwe, een betrokken moeder en grootmoeder met een harmonieus leven. Ze zit met haar rug naar hem toe en hoort niet dat hij binnenkomt. Ze kijkt naar buiten. Hoewel het de hele dag al grauw is, breekt op het moment dat Johannes de oude dame bezoekt, de zon door.

Broze engel 

Zonnestralen omkransen de vrouw en haar zilveren krullen lichten op als een aureool. Even is er alleen dat ogenblik: Johannes in de deuropening en die broze engel in het heldere licht. Dan, om de bijna heilige rust niet te verstoren, loopt hij zwijgend naar haar toe. Hij pakt een stoel en gaat naast haar zitten. Nu kijken ze samen naar buiten. In de lucht glijden wolken voorbij die langzaam andere vormen aannemen. Maar de tijd dringt en Johannes blijft een chirurg. De urgentie om de vrouw te opereren is groot. Hij wil van wal steken. Hij zal haar een eerlijke prognose geven over de operatie: het risico op complicaties en een lang verblijf in het ziekenhuis, maar tegelijkertijd de enige kans op overleven.

Moedige wilskracht 

Zodra hij iets wil zeggen, pakt ze zijn hand en legt hem met frêle krachtdadigheid het zwijgen op. “Dokter, het is goed zo,” glimlacht ze, “fijn dat u langskomt, maar ik ga naar huis. Mijn leven is voltooid.” Hij kijkt haar aan. Als een patiënt overlijdt, wil hij als chirurg kunnen zeggen dat hij al het mogelijke heeft gedaan; heeft gevochten, heeft gestreden. Zijn strijdvaardigheid kan echter niet op tegen haar moedige wilskracht. Hij die voorbij de patiënt naar de mens kijkt, zit nu naast een engel. Het is niet alleen haar engelachtige uiterlijk, zonlicht of rust die ze uitstraalt. Het is vooral de boodschap die ze brengt: opgeven is een optie als het een waardig einde brengt. Johannes weet dat dit de moeilijkste verrichting is die van een chirurg gevraagd kan worden en toch knikt hij. Hij laat haar gaan. De vrouw sterft niet veel later rustig en te midden van hen die haar lief zijn, in haar vertrouwde huis.

Zo wordt op die zondagochtend een kunde tot kunst verheven. Dat is misschien wel het effect van engelen. Vandaar dat je ze vooral op schilderijen en in de literatuur tegenkomt. En een enkele keer dus ook in een ziekenhuis….

Wat is jouw verhaal?

Elke dag ontstaan in het Elkerliek nieuwe mooie verhalen zoals hierboven. Logisch, want Elkerliek is het ziekenhuis waar je als patiënt gewoon mens kunt zijn. Een uniek mens met een eigen verhaal. Wil jij direct of indirect een waardevolle bijdrage leveren aan de zorg voor onze patiënten? Wil je in je werk een bijdrage leveren vanuit je expertise en kennis, maar ook vanuit je hart? Kijk dan eens op werkenbijelkerliek.nl. Zie je een vacature die goed bij je past? Dan zijn we heel nieuwsgierig naar jóuw verhaal. Misschien start er daarna een nieuw hoofdstuk in je loopbaan.

www.werkenbijelkerliek.nl

Oorspronkelijk verhaal opgetekend door Tania Heimans