Volledig scherm
Greta Thunberg. © EPA

Een rode pil zonder dierlijke toevoegingen

OpinieAls je als kind, zoals Greta Thunberg, naar de wereld kijkt, snap je niet dat de dezelfde regering die haar geld besteedt aan aandelen KLM zegt het klimaatakkoord serieus te nemen. Deze bijdrage is geschreven door Victor Thomasse uit Eindhoven.

In de bekende sciencefictionfilm The Matrix krijg de hoofdrolspeler de keus. Of hij neemt een blauwe pil zodat hij de wereld blijft zien als altijd, of hij neemt de rode en ontdekt 'hoe diep het konijnhol is'. Dat laatste is een verwijzing naar Alice in Wonderland en het begin van haar verbazingwekkende avonturen.

Enige tijd geleden nam ik de rode pil. Twee keer per dag vleide ik mij op een meditatiekussentje om me te concentreren op mijn ademhaling. Zo leerde ik langzaam het spel van het komen en gaan van mijn gedachten te doorzien en meer te leven in het nu. Breathe in, breathe out.

Splitsingen

Het konijnenhol bleek niet alleen heel diep te zijn, maar ook een uitgebreid gangenstelsel te herbergen met vele splitsingen. En bij iedere tweesprong moest ik kiezen. Terwijl ik grasduinde op YouTube verscheen op een van deze splitsingen een meisje van 15 jaar.

Haar naam was Greta Thunberg, de allereerste klimaatstaker, want wat had het immers voor zin te studeren voor een wereld zonder toekomst? Ze sprak in Polen op de klimaatconferentie in Katowice, haar verhaal duurde maar 3 minuten, iedereen die het wil kan het bekijken. Wat ze zei, kwam hard binnen. Velen werden destijds geïnspireerd door de charismatische Martin Luther King en zijn droom, ik werd nu van mijn sokken geblazen door de kleine Mona Lisa uit Zweden en haar nachtmerrie. Links of rechts, wat doen we, meneer Thomasse? Dat ik bijna gedachteloos voor de moeilijke afslag koos, dicht ik zelf graag toe aan de heilzame werking van het kussentje, maar ook dat kan een illusie zijn. In ieder geval besloot ik niet meer te vliegen, veganist te worden en me in te zetten op een voor mij onontgonnen terrein: de politiek. Padoem!

Eenmaal weer uit het hol bleek ik in een verbazingwekkende wereld te belanden, zolang ik net als Greta bleef kijken als een kind. Dan snap je de nationale opluchting niet dat de crisis rond KLM is bezworen, omdat dit betekent dat er alleen maar meer en makkelijker wordt gevlogen. Terwijl je - CO 2 -wijs gesproken - van een beetje vliegtocht wel jaren kan rondrijden in je vervuilende auto. Noch begrijp je dat dezelfde regering die haar geld besteedt aan aandelen in KLM, zegt het klimaatakkoord heel serieus te nemen.

Geweten

Als kind vind je het ook gewoon zielig als een pasgeboren kalf direct van zijn moeder wordt weggehaald om de melkproductie op gang te brengen. Ieder jaar weer. Of dat mannelijke kuikens vergast of zelfs levend versnipperd worden. En overal zie je dat vlees, zuivel en eieren vrij te koop zijn en geregeld moet je jezelf verdedigen als je er niet aan meedoet. Terwijl alleen al een dag per week minder vlees eten meer doet voor het milieu dan alle lapmiddelen waarmee we ons geweten sussen bij elkaar.

Toegegeven, de mensen zijn over algemeen vriendelijk als ik ze een foldertje voor de komende verkiezingen wil geven. 'Nee, dank u wel.' Maar als we met deze vriendelijkheid al compromissen sluitend nog twintig jaar doorgaan heeft de aarde ons niet meer nodig om op te warmen. Dan is er intussen zoveel CO2 , waterdamp uit de warmere oceanen en methaan uit de permafrost in de atmosfeer gekomen dat de verandering niet meer is terug te draaien.

Zo zorgt de pil paradoxaal niet alleen voor rust, maar ook voor onrust. En het kind zegt: 'Adults keep saying we owe it to the young people, to give them hope. But I don't want your hope. I don't want you to be hopeful. I want you to panic.’