Volledig scherm
Behoud van Landgoed Kasteel Geldrop is een 'tour de force'. © Fotopersburo van de Meulenhof bv

Geldrops oude landgoed is rijk maar ook broos bezit

OpinieIn dit artikel ontvouwt het bestuur van de stichting Landgoed Kasteel Geldrop zijn toekomstplannen. Hieraan voorafgaand overlegde het met diverse betrokkenen. Eén groep belanghebbenden mis ik in dat rijtje: de bezoekers. Ik kom er vrijwel dagelijks. Als ervaringsdeskundige geef ik graag weer welke kwaliteiten van het landgoed ik vooral waardeer. Dit ingezonden artikel is geschreven door Maaike van Wijgerden uit Geldrop.

Komend vanaf de drukke Mierloseweg wacht je een oase van rust en frisse geuren zodra je de monumentale toegangspoort passeert. De hoge muur en verderop de manshoge rododendronstruiken dempen het verkeerslawaai, er klinkt gezang uit tientallen vogelkelen. De beslotenheid en het gevarieerde palet van eeuwenoude bomen en dicht struikgewas, de vele geuren en kleuren, scheppen een sfeer die de fantasie prikkelt. Voor je geestesoog verschijnen beelden van dartele jonkers, frêle freules, een theekoepeltje en bediendes in livrei.

Hier en daar spurt een eekhoorn langs een dikke stam, of haast een egel zich richting schuilplaats. Op verborgen plekjes huizen vosjes en reetjes. Over verweerde bruggetjes passeer je verborgen watertjes, vol plantengroen en waterdiertjes. In het vroege voorjaar is de bodem overdekt met duizenden lentebloemen. Later in het seizoen tref je er de overvloedige bloei van de enorme rododendrons. 's Zomers zorgt het dichte bladerdak voor verkoeling. Op winderige herfstdagen ruist en suist het hoog boven je in de kruinen en verspreidt zich van onder de gevallen bladeren de kruidige geur van zich vormende bosgrond.

Lusthof

Dan de bloementuin, 'de baron zijn hof'. Een in de verre omtrek ongeëvenaarde, prachtig onderhouden lusthof met een onovertroffen variëteit aan planten en bloemen. Op mooie dagen zijn er tientallen bezoekers. Onder oude fruitbomen zitten groepjes mensen gezellig te keuvelen. Verscholen in een rustig hoekje schildert iemand een kunstwerkje in wording. Op het beschut gelegen en goed verzorgde terras van de kasteelhoeve is het dan een levendige boel. Voor het jonge grut is de kinderboerderij de grote trekpleister. Ze knuffelen er met wollige beestjes, bewonderen grotere dieren en lachen om de 'bokkensprongen' van geitjes. De eigen restenergie kunnen ze kwijt bij de speeltoestellen .

Op, in en om de gebouwen zijn de sporen van vroegere bewoners en gebruikers terug te vinden. Voor de oude paardenstal en het koetsgebouw, thuishaven van het IVN, evenals voor de hoofdingang liggen nostalgisch aandoende klinkertjesstoepen. Het kasteel op zich is niet van grootse architectonische schoonheid. Het ontleent zijn charme vooral aan zijn leeftijd (1616) en de verscholen ligging in het groen. Sinds jaar en dag is de nog altijd statige salon een geliefd decor voor trouwerijen en al wat daarbij hoort.

Delicate opdracht

Geldrops oude landgoed is een rijk maar ook een broos bezit. Recht blijven doen aan het besloten karakter van park en tuin, het onderhouden en duurzaam conserveren van dit eeuwenoude ecosysteem, het is een delicate opdracht. Een ware tour de force die geduld, tact en wijsheid vraagt. Zo bezien is het een geluk dat het digitale tijdperk zichtbaarheid mogelijk maakt zonder dat rigoureuze fysieke ingrepen in de huidige structuur nodig zijn. Ook is het een zegen dat vanwege ontoereikende financiële middelen niet alle plannen op stel sprong kunnen worden uitgevoerd, zodat een en ander nog eens bedachtzaam overwogen kan worden.