Volledig scherm
PREMIUM
Mari de Bijl. © Joost Hoving

Insecten happen: een onbetaalbare jeugdervaring

ColumnHet staat me nog bij als de dag van gister. Als jonge jongen zat ik op een warme julidag op de fiets. Een beetje verkouden, dus mijn neus zat verstopt. Echt waar, bij het door de mond ademen hapte ik een ontzettende berg insecten naar binnen.

Nee echt, ongelogen waar, het waren er zoveel dat een gemiddeld vogelgezinnetje er een maand lang de jongen mee kon voeren. Thuisgekomen spuugde ik de insectenbal onder de elektronenmicroscoop en begon ze te determineren. Ik legde de vedermugjes bij de mugjes, de aardhommels bij de hommels en de vliegende herten bij de kevers. Verder plukte ik nog een paar stekende Duitse wespen uit mijn gehemelte die ik voorzichtig bij de vliesvleugeligen legde en selecteerde de vlinders in dag- en nachtvlinders.