Volledig scherm
PREMIUM
Jos Kessels. © Joost Hoving

Je kon niet zomaar iemand een mep verkopen

ColumnIn een andere sprinter was ik op weg naar een andere stad. Hoewel het landschap ook anders was, sloot ik de ogen, omdat ik niet in de stemming was voor andere indrukken. Toen de trein stopte op een station kwam een jongeman achter me zitten. Was het tot dan toe stil geweest in de coupé, dat veranderde volledig met de komst van de jongeman achter me. 

Met veel gekraak pakte hij iets uit en terwijl zijn tanden dat iets leken te vermalen, belde hij zijn vriendinnetje, zo bleek al snel. Ik zit in de trein schatje, begon hij na een nieuwe hap met volle mond. Hij vertelde dat hij thuis was vertrokken terwijl zijn moeder net thuiskwam met boodschappen. Omdat hij haast had gehad, had hij op tafel een halflege fles cola laten staan en een geopende pak koekjes. Ja, mama was boos, maar ik zei dat mijn jongere broertje de schuldige was schatje, verklaarde hij na een een nieuwe hap.