Volledig scherm
Voor het eerst in de geschiedenis staakten jeugdzorgwerkers op 2 september voor minder administratiedruk, een einde aan de inkoopwaanzin en fatsoenlijke arbeidsvoorwaarden. © ANP

Jeugdwet: Elke gemeente mocht het wiel uitvinden

OpinieDe financiële problemen in de jeugdzorg zijn het gevolg van de overheveling van taken naar gemeenten. Dit ingezonden artikel is geschreven door Michel Bosch uit Veldhoven. Hij is financieel-juridisch medewerker bij een gecertificeerde instelling in Limburg en ziet bijna dagelijks dat kinderen niet geplaatst kunnen worden.

Gemeenten en landelijke overheid klagen dat de jeugdzorg zo duur is geworden, maar de veroorzakers van deze dure zorg zijn toch echt de overheid en de gemeenten zelf.

Voor de transitie werd de jeugdzorg uitgevoerd door de overheid en de provincies. Hiervoor was een klein aantal ambtenaren in dienst dat beleid maakte en wetten uitvoerde. Nu de uitvoering van de Jeugdwet naar de gemeente is gegaan zijn er honderden, waarschijnlijk zelfs duizenden ambtenaren bijgekomen. Niet alleen hulpverleners, maar ook beleidsmedewerkers en ambtenaren die de inkoop moesten regelen. Andere werden weer aangesteld om de declaraties te controleren. Elke beleidsmedewerker in iedere gemeente afzonderlijk mocht het wiel opnieuw uitvinden.

Triest

Het ministerie van VWS (Volksgezondheid, Welzijn en Sport) geeft aan dat gemeenten verantwoordelijk zijn. De verantwoordelijkheid van het ministerie stopte kennelijk na het maken van de wet. Ondanks de grotere opdracht vanuit de nieuwe wet heeft de overheid bedacht dat dit met minder middelen kon. Het is te triest voor woorden.

Daarnaast heeft de landelijke overheid nog de SVB (Sociale Verzekeringsbank) opdracht gegeven om het PGB uit te voeren, want er werd veel fraude gepleegd en daar moest deze instantie een halt aan toeroepen. Huisartsen zijn voor gemeenten ook een ware plaag, want zij durven mensen door te sturen naar de GGZ-zorg en de gemeente krijgt de rekening.

En dan is het geld op en moeten er nog contracten worden gemaakt met jeugdhulpaanbieders en gecertificeerde instellingen. Het gevolg? Zeer veel bezuinigingen. Medewerkers stoppen en gaan iets anders doen.

Zorgaanbieders moeten vaak met iedere gemeente aan tafel om afspraken te maken. Een enorm tijdrovend en duur proces.

Aan de andere kant is een aantal jeugdhulpaanbieders enorm rijk geworden van de nieuwe Jeugdwet. Dat komt doordat gemeenten hebben bedacht een gemiddelde prijs voor een bepaald soort zorg te betalen. Deze hulpaanbieders nemen alleen de lichte casussen en krijgen daar die gemiddelde prijs voor. Heel slim. Andere gespecialiseerde instellingen krijgen de zware casussen en hebben hiervoor te weinig middelen, met alle gevolgen van dien.

Onze minister Hugo de Jonge geeft graag geld uit voor onderzoeken waar iedere burger de uitkomst al van weet. Overheid en gemeenten vertellen graag een ander verhaal om zichzelf in te dekken. Helaas.