Volledig scherm
Kijk nu al wat er zoal te koop is in de complexe wereld van de zorg, is het advies. © Jeroen de Jong / PVE

Langer thuis wonen geen wens, maar een móeten

OPINIEDe auteur van onderstaand opinieartikel is Cor de Poorter uit Geldrop. Hij is vanuit zijn vroegere werkkring (hoofd wonen van een woningstichting) en zijn activiteiten voor ouderenbonden en cliëntenraden geïnteresseerd in zorg en huisvesting voor ouderen.

Joop Agterbosch schrijft dat veel ouderen in de problemen komen doordat ze te lang zelfstandig moeten wonen (ED Opinie 31 januari). Ze zouden beter af zijn in een verzorgingshuis. Hij veronderstelt dat de extra voorzieningen die nu nodig zijn om mensen langer thuis te laten wonen, meer kosten dan het verzorgingshuis. Hij noemt ook andere negatieve maatschappelijke effecten, zoals toenemende eenzaamheid en minder doorstroming op de woningmarkt.

Het klopt wat Agterbosch schrijft. Het streven om ouderen zo lang mogelijk zelfstandig te laten wonen dreigt een probleem te worden. Enerzijds omdat het alternatief - het verzorgingshuis - is weggevallen, anderzijds omdat er vanwege de bezuinigingen veel onzekerheid is over de gewenste of noodzakelijke hulp.

Ik deel ook de mening dat het doodzonde is dat verzorgingshuizen zijn verdwenen. Maar het is wel zo! En omdat Agterbosch niet verwacht dat de wijsheid bij de overheid zal terugkomen, ook niet na jaren, kan er maar één conclusie zijn: langer thuis blijven wonen is geen wens meer maar een móeten.

Verzorgingshuis

Men heeft lang kunnen redeneren, als het thuis niet gaat is er altijd nog het verzorgingshuis. En waarom zou ik mijn huis op voorhand op eigen kosten aanpassen, als de gemeente het straks gratis of goedkoop voor mij doet? Met de auto voor de deur, weinig kilometers op de teller, kon je gratis een rollator bij de gemeente halen. Terwijl de dochter bij haar moeder aan de koffie zat, zoog de door de gemeente betaalde huishoudelijke hulp de kruimels op. Weinigen zullen het betreuren dat dit soort uitwassen er niet meer zijn. Maar nu slaat het naar de andere kant door. Je komt niet zo gemakkelijk meer aan hulp en dergelijke. De eigen bijdrage voor allerlei voorzieningen is soms zo hoog dat het goedkoper is om het zelf te regelen. Het uitgangspunt van de overheid is 'pas als je het écht zelf niet meer kunt, ook niet met behulp van je sociale netwerk, kun je misschien min of meer hulp verwachten'. Zelfs de drempel naar het verpleeghuis is bewust verhoogd.

Adviezen en tips

En let wel, wat de mensen verstaan onder 'niet zelf meer kunnen' is echt niet hetzelfde als wat de gemeente daaronder verstaat. Zelfwerkzaamheid en zelfredzaamheid, eigen verantwoordelijkheid, dát zijn de uitgangspunten van het huidige overheidsbeleid. Of u het daarmee eens bent of niet. Het kan daarom geen kwaad om eens na te gaan wat u in uw situatie kunt doen. Dat u weet waar u zoal aan moet denken. Gewoon jezelf eens goed oriënteren, helemaal los van de vraag of je überhaupt iets gaat ondernemen. Voor wie een beetje handig is met de computer, is dat vrij eenvoudig. Klik eens op een van de volgende websites: www.alleszelf.nlwww.ikwoonleefzorg.nlwww.lieverthuis.nlwww.woonz.nlwww.hetcak.nl. Ook als u niets met de adviezen en tips doet, u weet dan in elk geval wat er zoal te koop is in de complexe wereld van de zorg. Bekijk ook de site van uw gemeente en lees daar met name alles over de Wmo, de Wet Maatschappelijke Ondersteuning. Als puntje bij paaltje komt dient de gemeente u behulpzaam te zijn. Voor wie geen computer heeft of daar moeite mee heeft: roep de hulp in van familie of kennissen. Of maak een afspraak met een ouderenadviseur of bestuurslid van een ouderenbond. En meld u bijvoorbeeld bij de bibliotheek aan voor een cursus Klik en Tik. Voorkom in elk geval dat ze straks zeggen: het is je eigen schuld.