Volledig scherm
PREMIUM
© FotoMeulenhof

Nederland liet zich ineens van zijn montere kant zien

ColumnOp mijn gemakje fietste ik gisterochtend naar de krant. Mezelf maar weer eens gelukkig prijzend dat ik zo dicht bij mijn werk woon. Dat ik geen jaren van mijn leven hoef te verdoen in een dagelijkse forenzenfile of op een verwaaid perron wachtend op een overvolle trein die te laat komt. Of helemaal niet komt. Zoals gisteren vanwege de staking in het openbaar vervoer.

Een chaos zou het worden. Maar het was als die horrorwinters des doods die een paar maanden geleden steeds weer werden aangekondigd. Of codes oranje, die achteraf amper geelwaardig waren. Hadden ze bij het journaal Gerri Eickhof op rampenreportage gestuurd, stond hij daar met zijn bontmuts op verslag te doen van natte sneeuw of storm in een glas water. En zo ging het gisteren ook.