Volledig scherm
PREMIUM
Mari de Bijl. © Joost Hoving

Raven vliegen niet met takken uit fitness-overwegingen

ColumnDe zwarte stippen in de verte worden groter en groter. Een groep kraaien denk ik, maar ja, we zitten aan de Elbe en je weet het hier maar nooit. We zijn een beetje verslingerd geraakt aan het gebied en ik kom er nu al voor het zesde jaar. Elk jaar wat nieuws. 

Vorig jaar de wolf en de marterhond. Dit jaar hebben we de bevers bestudeerd terwijl ze bij hun burcht de wilgen aan het leegplukken waren. Het geknaag aan de takken was vanaf onze nabije observatieplek duidelijk te horen. Ze smakten er nog net niet bij. Een van de bevers stond zowat rechtop, steunend op zijn brede staart, terwijl zijn kleine zwarte voorpootjes naar een net-buiten-bereik-takje graaiden. Als een kind reikt naar een net te hoog hangende appel. De wolf zal ik wel niet meer zien daar, dat was once-in-a-lifetime. 

ED gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement