Volledig scherm
Foto ter illustratie. © Getty Images

Rijk hoort schreeuw om betere jeugdhulp

OpinieDeze ingezonden brief is geschreven door Rijn Borgwat. Hij komt uit Eindhoven en is oud-jeugdhulpverlener. Volgens hem valt er heel wat te verbeteren en adequater te organiseren in de Eindhovense zorg.

Het lijkt erop dat de vele protesten wel wat zoden aan de dijk hebben gezet. Het zal weinigen zijn ontgaan dat er een crisisachtige sfeer aan het ontstaan is na de decentralisatie van het zorggebeuren van het rijk naar de gemeenten. Met name springt in het oog dat door geldgebrek het jeugdhulpverleningspalet er steeds fletser ging uitzien. Iedereen, ook ik, schreeuwde moord en brand omdat we niet willen dat jongeren en hun ouders meer in de knel komen en blijven dan nodig is met een goed hulpstelsel dat optimaal werkt met voldoende middelen om kwantiteit en kwaliteit te waarborgen.

Onze wethouder in Eindhoven heeft meer middelen beschikbaar gesteld dan het 'budget' toestaat; een noodzakelijke en sympathieke daad. Daarnaast hebben gemeenten zich hard gemaakt voor een hogere rijksbijdrage voor de jeugdhulpverlening en dus voor het terugdraaien van kortingen uit het verleden.

Ook door landelijke belangenorganisaties is hiervoor stevig aan de bel getrokken. Het lijkt erop dat er inderdaad vanuit het rijk meer middelen beschikbaar komen voor jeugdhulpverlening, maar of dat voldoende zal zijn, blijft - voor mij - de vraag.

Meer geld er in stoppen is één, maar hoe dat geld wordt besteed is twee. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat van de beschikbare middelen, zowel in de periode van grote 'krapte' als in de situatie van meer budget, er een veel te klein deel ten goede komt aan de cliënten waar het om draait. Het is hoog tijd de organisaties van de zorg eens tegen het licht te houden en op een rijtje te zetten waar het geld binnen de organisaties en uiteraard ook het overheidsapparaat eigenlijk aan wordt uitgegeven.

Als ik zie dat een hulpverlener meer tijd kwijt is aan het voldoen aan alle bureaucratische eisen en verlangens dan aan de cliënt zelf, dan vind ik dat er echt iets mis is met de organisaties en hun overhead. Als sprake is van kwalitatief goede en betrouwbare werkers, dan denk ik dat deze wel back-upwelvanuit de organisatie nodig hebben, evenals (bij)scholing en deskundigheidsbevordering, maar de doorgeschoten controlesystemen en de gigantische hoeveelheid taken om de bureaucratie te bevredigen van de ene laag in de organisatie naar de andere en zo weer verder naar de lagen in de overheden is te gek voor woorden. Het kost nodeloos veel geld en menskracht die beter ingezet kunnen worden ten dienste van het cliëntsysteem.

Mijn probleem als werker was ook dat ik vond dat mijn energie en inzet er moesten zijn voor de mensen voor wie ik werkte. Ik was en ben volkomen ongeschikt voor het uitvoeren van bureaucratische taken. Misschien een ouderwetse taakopvatting. Maar als ik nu als relatieve buitenstaander zie, hoor en ervaar hoe binnen het Eindhovense de zorg en de uitvoering daarvan is georganiseerd, dan valt er heel wat te verbeteren en adequater te organiseren.

Het zou mij niet verbazen als een eenvoudiger systeem van toegang tot en uitvoering van de zorg in de volle breedte ook direct ten goede komt aan de hoeveelheid middelen die besteed kan worden aan degenen die dat nodig hebben. De cliënten waar het om hoort te gaan. Misschien is dat ook iets waar onze beleidsmakers en overheden serieus naar willen kijken?