Volledig scherm
PREMIUM
© ANP

Wielrennen is literatuur. Is drama en heroïek

ColumnIk hou van wielrennen. Niet om zelf te doen, maar als toeschouwer. De liefde gaat zo ver, dat ik vrijwillig en opgewekt huishoudelijke klusjes aanvang omdat ik dan een goed excuus heb om ongestoord wielerpodcasts te luisteren. 

Het is misschien een rare hobby voor iemand die zelf niet eens sportschoenen bezit; luisteren naar een stel mannen die een uur met elkaar lullen over sport. En vaak ook over koffie, appeltaart, wijn en bier trouwens. Maar het is het gelul van slimme en grappige mannen, die elkaar verbaal de loef proberen af te steken. Razendsnel vliegen de woorden over en weer, als een – om in sportsferen te blijven – tennisfinale op hardcourt.