Volledig scherm
PREMIUM
© anp

Zomaar die heerlijke eindeloze zomer een stuk minder eindeloos

ColumnIk weet nog hoe ik naar huis fietste. Mijn voeten van de trappers, mijn benen van voor naar achter zwaaiend alsof ik acht was in plaats van achttien. Zelfs al zou het die dag geregend hebben, dan nog scheen de zon. Want ik had net mijn laatste eindexamen gemaakt en hoewel ik een tikkeltje luie leerling was, wist ik dat ik het goed genoeg had gedaan om te slagen. 

Dus een eindeloze zomer lonkte. Ik zou een kamer gaan zoeken in Maastricht. Ik zou met vriendinnen gaan feesten in Lloret de Mar. En ik zou vooral een maand of drie geen studieboek openslaan en even geen gevecht hoeven te leveren met mezelf en mijn totale gebrek aan zelfdiscipline.