Volledig scherm
PREMIUM
© Thinkstock

Zwemles en het verschil tussen de doeners en de denkers

ColumnDe kleuter heeft er nu een maand of vier aan zwemles opzitten en vooralsnog benader ik het als een interessant sociologisch en antropologisch experiment. Want in dat bad tekent zich – hoe jong ze ook nog zijn - al een fundamenteel maatschappelijk verschil af: dat tussen doeners en denkers.

De doeners kennen geen angst. Nemen een aanloop, springen met een grote grijns in het water alsof ze nooit anders gedaan hebben en spartelen als een puppy naar de overkant. De denkers staan aarzelend langs de kant. Hinkend van het ene been op het andere. Het water doorgrondend. Zich realiserend dat een onbesuisde sprong leidt tot water in de neus. Tot hoesten, proesten en met een beetje pech een bijna-doodervaring. Op de rug zwemmen? Ammehoela. Dat plafond vertelt niet waar je bent. En dan heb je ook nog eens van doen met de wild en achteloos in het rondschoppende benen van de naïeve doeners in het gezelschap.