Volledig scherm
Agnes Prevoo met haar kleindochter Tefari. © FotoMeulenhof

Tefari (10) vlucht van Sint-Maarten naar Nuenen: 'Die orkaan was niet eens het ergst'

NUENEN - De tienjarige Tefari Prevoo logeert voorlopig even bij oma Agnes in Nuenen. Daar is het een heel stuk veiliger én comfortabeler dan op Sint-Maarten, waar zij sinds zes jaar met haar moeder Daphne woont. "Ik ben blij, maar ook verdrietig. Want ik mis mijn moeder."

"Hier ben ik veilig. Maar van binnen voel ik me nog steeds bang", zegt Tefari Prevoo. Het is dan ook niet niks wat het meisje de afgelopen anderhalve week heeft doorstaan. Woensdagochtend landde zij op Schiphol, samen met een aantal andere leeftijdgenootjes van Sint-Maarten. "Die orkaan was niet het ergst", vertelt het meiske op de bank bij oma in Nuenen. "Wat er daarna gebeurde: mensen die gingen stelen en anderen uit hun huis sleurden om er zelf te kunnen wonen. Dat was pas eng."

Oma Agnes denkt dat Tefari nog wel eventjes nodig heeft om te herstellen van alle verschrikkingen. Vanaf maandag mag ze naar de Vrije School in Eindhoven, in afwachting van de terugkeer naar Sint-Maarten. Haar moeder Daphne heeft er voorlopig voor gekozen op het eiland te blijven, waar ze lerares is op een middelbare school. Als het aan oma Agnes ligt, komen beiden naar Nuenen. Voorgoed. Trefani - die al vaker naar Nederland vloog, ook in haar eentje - zou dat ook wel willen. "Maar dan wél samen met mijn moeder."  

Ticket

De afgelopen dagen hadden Agnes en Daphne hemel en aarde bewogen om Tefari op een vliegtuig naar Nederland te krijgen. Urenlang stonden moeder en dochter in de rij, in de hoop een ticket te bemachtigen. Op militaire evacuatievluchten kon Tefari niet mee. Maar dinsdagochtend lukte het uiteindelijk. "Mijn dochter is een doorzetter", zegt Agnes Prevoo.

Moeder Daphne mist haar dochter, vertelt ze aan de telefoon: "Toen ze vertrok, huilde ze tranen met tuiten. En ik ook. Maar het is hier gewoon niet veilig voor Tefari. Er wordt nog veel geplunderd en ingebroken. Er is ook bijna niets meer te eten. Hulpgoederen hebben ons nog steeds niet bereikt. Elke dag ga ik naar het dal, waar water wordt uitgedeeld. Te voet, want er zit nog maar een heel klein beetje benzine in de tank van mijn auto. Tegen de tijd dat ik beneden ben, is het water al vaak op", vertelt Daphne. "De stroom is uitgevallen en scholen zijn gesloten. Voor hoe lang weten we niet. In Nederland kan Tefari tenminste nog naar school."

Ook Daphne Prevoo kent de verhalen over eilandbewoners die uit hun huis werden gesleurd. "Je weet niet of het waar is. Maar kinderen horen deze verhalen ook en kunnen er niet van slapen." Daphne hoopt dat ze binnenkort wat weken verlof kan opnemen, zodat ze ook naar Nederland kan komen.

Volledig scherm
Tefari op het strand van Sint-Maarten. Haar viool heeft ze meegenomen naar Nuenen. ,,Als ik bang ben, speel ik viool. Dan voel ik me beter." © Daphne Prevoo

Geldrop e.o.