Volledig scherm
Foriziya Abdullqaadir thuis in Gerwen. © Fotopersburo van de Meulenhof BV

Zorgen in Gerwen om familie in oorlogsgebied Jemen

GERWEN - Thuis in Gerwen is de Somalische Foziya Abdullqaadir Abdi in gedachten vaak in Zuid-Jemen, waar haar jonge broer en zus in een nijpende oorlogssituatie zijn beland.

Foziya Abdullqaadir Abdi (32) vertelt haar verhaal op zakelijke toon. Ze is wel wat gewend. Gevlucht uit Somalië, asiel gekregen in Nederland, een echtscheiding, haar ouders overleden, een zus die zelfmoord pleegde en sinds kort dagelijks grote zorgen over haar broer en zus in oorlogsgebied in Jemen.

Sinds begin 2013 woont Foziya in Gerwen. Haar dochtertje Aliya van zeven jaar gaat daar naar school. Voor de toekomst van haar dochter is Foziya naar Nederland gekomen, weg van de burgeroorlog in Somalië en weg van het risico dat ze daar besneden zou worden. Voor diezelfde dreigingen gingen haar zussen Muna, Amira en broer Ahmed op de loop. Nadat hun ouders onafhankelijk van elkaar in Somalië waren overleden, zou een oom voor de drie kinderen gaan zorgen. Maar de oom vond dat twee meisjes besneden moesten worden. Ze wilden dat niet en vluchtten van Somalië naar Kenia.

Quote

Als ik er niet meer ben, kunnen mijn broer en zus wél naar Nederland

Muna

Later gingen ze verder naar Zuid-Jemen, naar de stad Al Mukalla. Daar pleegde Muna in 2015 op 18-jarige leeftijd zelfmoord. Dat had te maken met een uitspraak in een asielprocedure voor de kinderen in Nederland. Omdat Muna meerderjarig was, werd ze in staat geacht voor haar broer en zus te zorgen en was hereniging met Foziya in Nederland niet aan de orde, oordeelde de asielrechter in Nederland. Muna - die kampte met epilepsie en astma en de zorg voor haar broer en zus soms niet aankon - nam daarop cyaankali, want, 'als ik er niet meer ben, kunnen mijn broer en zus wél naar Nederland.'

Diepe, open beenwond

Ahmed en Amira bleven in Zuid-Jemen. Door het recente oplaaien van de oorlog daar, hebben ze grote problemen. Een vrouw die zich om de tieners bekommerde, is gevlucht naar Oman. Ahmed en Amira zijn op zichzelf aangewezen. ,,Niemand zorgt nog voor ze", zegt Foziya. Extra probleem daarbij is dat Ahmed sinds kort een diepe open wond aan zijn been heeft. Foziya laat een akelig filmpje van het been zien, op haar telefoon. Ze weet niet hoe haar broer aan de wond komt. ,,Ze zeggen door bacteriën."

Volledig scherm
Foriziya Abdullqaadir thuis in Gerwen. © Fotopersburo van de Meulenhof BV

Dagelijks heeft Foziya telefonisch contact met haar jonge familieleden in Jemen. Het gaat niet goed met ze. Er is amper voedsel te koop in Al Mukalla. ,,Winkeliers houden eten vast voor hun eigen familie." Medicijnen zijn er ook niet, hooguit een paracetamolletje. Ahmed ligt sinds kort in een ziekenhuis, met dat been. Maar Foziya wil dat hij naar Kenia reist, met zijn zus, om daar betere medische zorg te zoeken. 

Maar hoe komen de kinderen in Kenia? Die vraag stelt Yvonne Quaedvlieg zich ook. Zij is met Annemarie Tenback een van de Gerwenaren die zich al een paar jaar bekommeren om Foziya en is er bij als de Somalische haar verhaal vertelt.

Volledig scherm
Foriziya Abdullqaadir thuis in Gerwen. © Fotopersburo van de Meulenhof BV

Grote afstand, grote zorgen

Een reis naar Kenia zou geregeld kunnen worden via een tussenpersoon die het vertrouwen had van de gevluchte buurvrouw van Ahmed en Amira. Maar de tussenpersoon moet eerst geld hebben. Duizend dollar om de kinderen te begeleiden naar Kenia. En dan moet daarna nog maar blijken of hij zijn woord houdt en Achmed en Amira veilig naar Kenia loodst. Ondertussen verleent hij Amira wel onderdak, nu Ahmed in het ziekenhuis ligt.

Een zorgelijke situatie, al met al.  En dan is er ook nog het bericht over die man van rond de dertig jaar. Hij wil trouwen met Amira, een huwelijk dat Amira en Foziya helemaal niet zien zitten. Ook omdat dan opnieuw een besnijdenis zou dreigen. Foziya volgt het allemaal op grote afstand en met grote zorgen, al laat ze daarvan niet zo veel merken. Yvonne Quaedvlieg verzucht: ,,Foziya doet wel stoer, maar het is allemaal heel erg vervelend voor haar."

Volledig scherm
Foriziya Abdullqaadir thuis in Gerwen. © Fotopersburo van de Meulenhof BV