Volledig scherm
Toon en Juul Kerkhof uit Oirschot zijn creatievelingen pur sang. © Jean Pierre Reijnen

Toon en Juul Kerkhof zien het altijd van de zonnige kant

OIRSCHOT - Troubadours, kunstenaars, vrijwilligers. Toon en Juul Kerkhof uit Oirschot zijn beiden in de tachtig, maar hun enthousiasme is nog steeds onverminderd groot.

Het staat vol in huis - 'sorry, het is een beetje een bende' - maar dat heeft een reden. Het jaarlijkse reisje met het vaste groepje senioren staat weer voor de deur en in de huiskamer staan de spullen klaar die vrijdag meegaan naar - dit keer - het Duitse Bitburg.

Toon en Juul Kerkhof tekenen al sinds begin jaren negentig voor de organisatie van de reisjes. Het begon toen Toon als sociaal werker actief was in de Tilburgse volkswijk Broekhoven. In het buurthuis kwamen veel mensen die het niet breed hadden. ,,Op een gegeven moment kwam de vakantie ter sprake", vertelt Toon. ,,'Ja, gullie wel...', kregen we te horen. Ik zei: 'willen jullie ook een keer op vakantie? Dat hoeft niet duur te zijn." Juul: ,,Zo begon het, bij het eerste reisje hadden we meteen 57 inschrijvingen."

Van dat oorspronkelijke groepje zijn er nog zestien over en die gaan vrijdag mee met de bus, met Toon en Juul als begeleiders. Zelf zijn ze inmiddels 86 en 82, maar het enthousiasme is nog immer groot. Dat geldt ook voor de manier waarop ze vertellen. Eenmaal te gast in de woning in Oirschot ben je zo twee uur verder.

Indonesië

Behalve met de bejaarden organiseren ze ook jaarlijks een uitstapje met de groep waarmee ze in 1995 naar Indonesië gingen. Dat land hebben ze in hun hart gesloten. Toon laat prachtige foto's zien van de eilanden-archipel en natuurlijk steekt achter elke afbeelding een mooi verhaal.

In Oirschot is het echtpaar trouwens minder bekend om die reisjes dan om de culturele, creatieve gaven. Ze zingen graag. Met de vier kinderen - de dochters Jacqueline, Maria en Riëlla en zoon Wilhar - maakten ze in de jaren tachtig zelfs twee albums. 'Op de raand van ut nest' en 'Bij ons in de straot'. Folkloristische, Brabantse volksmuziek. Als troubadoursfamilie traden ze regelmatig op, bij feesten of speciale avonden. Juul: ,,Dat deden we totdat de kinderen uitvlogen. De eerste ging in 1986 op kamers. Maar in de eerste jaren kwamen ze in het weekend nog vaak terug hoor, ook om te zingen. Het was toch een leuk zakcentje."

Nog altijd is zingen belangrijk voor Juul en Toon Kerkhof. Al sinds jaar en dag maken ze één keer per maand muziek met een groepje mensen met een verstandelijke beperking. En op de reisjes is er altijd wel een zangavond gepland.

Verzamelen

Maar daarmee is de creativiteit niet uitgeput. Zowel Toon als Juul is erg handig met de handen. Toon schildert en knutselt graag. Hij is een verwoed verzamelaar. Hij gaat regelmatig naar de kringloopwinkel om voor een paar euro mooie dingen op de kop te tikken die hij dan graag weer in oude luister herstelt. Juul maakt fraaie kaarten en boetseert.

Kunst maken, dingen creëren, ze doen het al sinds hun jeugd bij de scouting, toen ze nog in Eindhoven woonden, en waar ze elkaar leerden kennen. Juul: ,,In de scoutinggroepen leerden we de kinderen graag tekenen, kleien en schilderen. Als er dan iets moois uitkwam, gaf dat de kinderen zelfvertrouwen. Dat was de eerste stap." Ook later, toen Toon zichzelf na een carrière als lithograaf omschoolde tot sociaal werker, zette hij en Juul hobbyclubs op. Zoals in het Tilburgse Broekhoven. Daar trekken ze nu, tientallen jaren later en vele jaren na Toons pensioen, nog altijd de kar.

Een rondleiding in de woning in Oirschot geeft een aardig beeld van het eigen werk, waarvan selecties regelmatig worden geëxposeerd in bijvoorbeeld verzorgingshuizen in de regio. ,,We gooien nooit iets weg", zegt Toon.

Het huis is dan ook te klein. Ze huren een opslagruimte in de buurt. ,,Staat ook tot de nok toe vol." Sinds een jaar of vier hebben ze een stichting, beheerd door een van de dochters en haar man, waarin alle kunstwerken zijn ondergebracht, in de hoop dat alles nog een goede bestemming krijgt als ze er zelf niet meer zijn.

Fit

Voorlopig hebben ze nog energie voor tien. Zo actief zijn, het is de aard van het beestje, maar ook een bewuste keuze. Juul: ,,Ik ben erg dankbaar dat we het kunnen doen. We ontmoeten veel mensen, kunnen voor mensen iets betekenen." Toon: ,,We maken al ons hele leven vanalles mee. Als je gaat dutten, ga je alleen maar achteruit. Op deze manier blijven we fit. Ook al is er veel ellende op de wereld, we zien het altijd van de zonnige kant."