Volledig scherm
PREMIUM
© EPA

Bij een Tankstelle over de grens nog geen pretzel kunnen bestellen

ColumnDurch, für, gegen, ohne, um, bis, entlang. Ik lepel ze nog zo op, de Duitse voorzetsels waar de vierde naamval op volgt. Die met de derde naamval kan ik ook gedachteloos reciteren. De ritmes en klanken zijn me, met dank aan vijf jaar Duits op de middelbare school, net zo vertrouwd als pak ‘m beet Vader Jacob. 

Als ik later bejaard en dement zit te verpieteren in een verpleeghuis zal ik de namen van mijn bloedjes van kinderen niet meer weten, maar schreeuw ik te pas en te onpas mit, nach, bei, seit en zo verder. Terwijl ik nu, bij mijn volle verstand, in een Tankstelle over de grens vermoedelijk nog geen pretzel kan bestellen.

  1. Het leek of de broek zich aanpaste aan mijn hoofd
    PREMIUM
    column

    Het leek of de broek zich aanpaste aan mijn hoofd

    Een tijd lang had ik de blikken op me geweten, in de straten en op het perron van het station. Niet zozeer blikken op mij, maar op mijn broek. Toen ik hem kocht als aanbieding in de supermarkt was hij donkerblauw, maar al vrij snel begon hij uit zichzelf te verkleuren. Hij veranderde in niet zo egaal zandbruin, waardoor het leek of ik op mijn knieën door de Sahara had gekropen. Ik was veel van plan geweest in het leven, maar niet op de knieën door de Sahara kruipen.