Volledig scherm
PREMIUM
© Thinkstock

Een sterrenhemel is stil

ColumnEen maand geleden stond ik op een berg in Frankrijk. Dik vijfhonderd kilometer van huis, dik vijfhonderd meter boven de zeespiegel. Pikdonker was het. De hemel was bezaaid met sterren. Het liep tegen tweeën in de nacht. Ik was niet de enige die omhoog keek en zweeg. Alle andere acht bandleden en onze geluidsman hadden ook het hoofd in de nek liggen. 

Na een korte stilte, liet iedereen zich opgewonden uit over de mooiste, meest complete sterrenhemel die we ooit hadden gezien. Die we sámen hadden gezien, want onze gitarist was ooit in Zuid-Afrika geweest en daar was de hemel nog voller van sterren. De dag erna hielden we hem voor de gek met zijn opschepperige opmerking, al was die door hem helemaal niet zo bedoeld.