Volledig scherm
PREMIUM
© ANP

Honger naar letters

ColumnOf het nou enkel mijn gemoedstoestand was die door de vallende blaadjes een klap te verduren had gekregen, of dat er daadwerkelijk een virus door de grijze herfstlucht woei, durf ik niet te zeggen. Feit was dat ik me niet lekker voelde. Een vijfje, zoals dat bij ons in de vriendengroep heet. Geen vier, waarmee een dag in bed zwelgend van zelfmedelijden gerechtvaardigd zou zijn geweest, maar een labbekakkerige semi-onvoldoende; net niet slecht genoeg om je zonder schuldgevoel ziek te melden.

Afijn, de zesjarige is nogal begaan met de medemens, dus maakte hij een tekening om me op te beuren. ‘Liefu mamaa wort snel’. De s stond in spiegelbeeld en ‘beter’ moest ik er zelf  bij denken, want z’n blaadje was vol. Het moge duidelijk zijn: onze oudste zit in groep 3. En heeft honger naar letters. Melkpakken, ondertitels, plaatsnaamborden, de krant: alles moet er aan geloven. ‘E M U L G A T O R, emulgator. Mama, wat is dat?’ Op tafel ligt een schriftje waar hij tussen de soep en de aardappels door invallen in noteert. Schattige dingen als ‘piwin’ (pinguïn), maar ook de voor een zesjarig jongetje onvermijdelijkheden als ‘piemel’ en ‘poep’.