Volledig scherm
PREMIUM
© Thinkstock

In de verte zag ik tussen de bonenstaken een totaal uit de toon vallend Jerommeke naderen

columnMarathons, zoals die van Eindhoven dit weekend, lopen als een rode draad door mijn familie en roepen warme en komische herinneringen op. Zelf ben ik er nooit toe gekomen, omdat ik er het nut niet van inzag. Waarom zou je meer dan veertig kilometer lopen, omdat een Griek toevallig die afstand lang geleden liep om de overwinning op de Perzen te melden? 

Maar drie van mijn broers hebben wél een of meerdere marathons op de benenteller staan. Het begon er in de jaren tachtig mee dat mijn oudste broer de marathon van Athene wilde lopen, vanwege het heuvelachtige karakter blijkbaar de zwaarste. Mijn jongste broer vond het sneu dat de oudste alleen moest lopen, dus zou hij hem vergezellen, hoewel hij aan bodybuilding deed.